مسخر البلاد ( تاريخ شيبانيان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٧٩

8 . واژه‌نامه

قنلقه [ 16 ] : محل توقف

قورچى [ 108 ] : به معنى تيرانداز ، سلاحدار ، رئيس جبه‌خانه ( تذكرة الملوك )

قورق [ 61 ] : شكارگاه و منطقه خاص سلاطين ( آنندراج )

قوشچى [ 11 ] : ميرشكار ، متصدى مرغان شكارى ( آنندراج )

قول ( قلب ) [ 95 ] : رأس ، مركز ، قلب سپاه ( معين ؛ القاب و مواجب )

قيع [ 252 ] : بانگ كردن ( لغتنامه )

كرّت [ 66 ] : دفعه ، مرتبه ( معين )

كرياس [ 1 ] : سراپرده ، دربار پادشاه ( غياث اللغات )

كوتوال [ 81 ] : قلعه‌دار ، نگهبان ( معين )

كوچه‌بند [ 100 ] : سنگر بستن در كوچه‌ها ( لغتنامه )

كوكلتاش [ 29 ] : در عرف اوزبكيه و جغتاى برادر رضاعى را كوكلتاش گويند .

كول [ 118 ] : آبگير ، آب راكد ، مرداب

كيجم [ 66 ] : به معناى پوششى است كه روز جنگ براى زينت بر اسب مىافكنند و در پارسى آن را برگستوان گويند . ( لغتنامه )

گوركه [ 73 ] : ( مغولى ) كوس و طبل و آن را گوركاه نيز گويند ( القاب و مواجب ) ، نقاره ( لغتنامه )

لوىئيل [ 238 ] : سال نهنگ ( لغتنامه )

مال امانى [ 61 ] : اصطلاحا به معناى پولى است كه جهت تحصيل بخشايش يا حمايت پرداخت مىشده است .

مال و جهات [ 23 ] : مال - نقد و جهات - اجناس . مال و جهات يعنى عايدى املاك و اراضى است على الخصوص عايدى املاك و اراضى دولتى . اين كلمه در فرامين صفوى مخصوصا در اوايل دورهء شاه طهماسب بسيار ديده شده است . ( يادداشتهاى قزوينى ، ج 3 ، ص 281 ، معين )

متعين [ 66 ] : شخصى از طبقه اعيان و اشراف ، مشخص ، ممتاز ( لغتنامه )

متكاء [ 6 ] : تكيه‌گاه ( لغتنامه )

محفه [ 332 ] : هودج مانند ، تخت روان ، كجاوه ( لغتنامه )