مسخر البلاد ( تاريخ شيبانيان ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٢

تعليقات

مجمع الخواص « پادشاهى بود صاحب جود و كرم و در فن نقاشى و ادب شعر و اصطلاحات موسيقى مهارت و اطلاع زياد داشت . »

اين ابيات از اوست :

چو نقش ابروى او در شراب ناب نمايد * هلال عيد بود كاز فلك در آب نمايد

فغان كه نيست چنان محرمى كه نامهء شوقم * ز روى لطف نهانى بدان جناب نمايد

ز دردمندى « فهمى » به واجبى شود آگه * از اين غزل دو سه بيتى اگر انتخاب نمايد

نك : مجمع الخواص ، صص 10 - 9 ؛ احسن التواريخ ، صص 658 - 648 و عالم‌آراى عباسى ، ج 1 ، صص 348 - 341 به بعد .

( 269 ) . كوسويه ( كوسوى ) : نزديك به رودخانهء هرات و در شمال خرگرد واقع بود . نك :

جغرافياى تاريخى سرزمينهاى خلافت شرقى ، ص 383 .

( 270 ) . قلعه درون : نام شهرى است در خراسان ما بين مرو و نسا . نك : لغتنامه دهخدا .

( 271 ) . درهء پهلوان احمد : نام دروازه‌اى در جانب شمال قلعهء مرو .

( 272 ) . كاث : از شهرهاى خوارزم .

( 273 ) . خواجه عبد الخالق غجدوانى : پسر عبد الجميل ملطى غجدوانى بخارى كه بعضى محل تولد او را در غجدوان و برخى بخارا ضبط كرده‌اند . او از شاگردان خواجه يوسف همدانى سر سلسلهء خواجگان بود . وى در 575 ه ق درگذشت . « رسالهء صاحبيه » را در مقامات مرشد خود خواجه يوسف همدانى نوشت كه آن رساله در 1332 با مقدمهء استاد سعيد نفيسى در مجلهء فرهنگ ايران زمين ، س 1 ، صص 76 - 100 به طبع رسيد . نك : تاريخ ملازاده ، ص 46 .

( 274 ) . خواجه عبد الولى پارسا - خواجه جان خواجه : وى در طريقت پارسائيه ( شاخه‌اى از سلسلهء نقشبنديه ، منسوب به خواجه محمد پارسا ) بود و به نوشتهء مؤلف كتاب سمريه و قنديه مزار وى در درون شهر سمرقند واقع در قسمت غربى مسجد جامع امير تيمور گوركان قرار داشت . نك : سمريه و قنديه ، ص 181 ؛ بنگريد به دانشنامه جهان اسلام ، ج 5 ، ص 389 .

( 275 ) . سياه‌گرد : ناحيه‌اى از توابع بلخ .