دو سفرنامه درباره لرستان ( ورساله لرستان ولرها " مينورسكى " ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٨

فصل بيست و نهم

توطئه كنند ، سؤتفاهمى بين حسنخان و پسرانش بوقوع پيوست .

اين نامه عمدا به داخل چادر پيرمرد انداخته شد و او با فهميدن مندرجات آن فورا پسرانش را بازداشت كرد . على خان و احمد خان وسيله‌اى براى فرار پيدا كردند و به ميرزا بزرگ پناهنده شدند تا آنها را حمايت كند . جدالى رخ داد كه در نتيجه آن والى پير مجبور شد به طرف صحراى عربستان بگريزد . بعد از آن بين پدر و پسران رفع اختلاف شد و حسن خان تا وقتى كه زنده بود در پشتكوه به مخالفت با اولياى امور ايران ادامه داد . پس از مرگ او پسرانش بمخالفت با يكديگر برخاستند . شايستگى حيدر على خان سومين پسر والى او را وارث عنوان پدر كرد و نمايندگان شاه در لرستان آن را تصديق نمودند . در حالى كه برادران بزرگتر يعنى على خان و احمد خان به اعراب مقيم دشت‌هاى آسورى مرز تركيه پناهنده شدند .

اندكى پيش از آنكه از لرستان كوچك ديدن كنم ، اين ناحيه در آشوب بود و تمام طوايف سر به شورش برداشته بودند ولى خبر رسيدن معتمد حكمران ، با سپاه و توپخانه تا حدى آنها را به حالت ترس نگاهداشت . همچنين ورود چند هنگ سرباز به حاجى ملا احمد ( قائم مقام معتمد در لرستان ) اين فرصت را داد تا شش يا هفت توشمال يا رؤساى جزء لر را كه بعنوان گروگان براى پرداخت ماليات قانونى دولت توقيف شده بودند نگاه دارد .

لرستان كوچك به پيشكوه و پشتكوه تقسيم شده است . طوايف عمده كه در پيشكوه سكونت دارند عبارتند از :

طوايف لك

1 - سلسله

2 - دلفان

3 - بالاگريوه

4 - عمله طوايف لر

هر يك از اين طوايف تقسيمات جزء دارد كه ميتوان نام آنها را در جدولى كه ماژور راولينسون در جلد نهم

Royal Geographical Society S Journal

نشان داده است مشاهده نمود . من با اجازه آن را در اينجا نقل ميكنم ، بخاطر اينكه بسيار رضايت بخش و جالب است ،