تاريخ خانى ( شامل حوادث چهل ساله گيلان ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤١

فصل [ ششم ] در قصهء درجهء شهادت يافتن سلطان حسن در دست ميرزا على و شهادت ميرزا على در دست بو سعيد مير و كالجار و به اردوى شاهى رفتن حضرت اعلاى خانى به تاريخ سنهء احدى عشر و تسعمايه

سلطان عباس و مير حسين اسوار و كيا جلال الدين كه به پاكديه جهت ضبط اعادى دولت و وجوهات اعلاى خانى رفته و فرصت قيد آن خصوم سعادت خبر ، از دست داده ، نهب و غارت كه دست داده بود ، به ضبط خزاين و اسباب كوشيده ، از پاكديه چون به آرد و رسيدند ، خبر ضبط سديد آوردند .

از اين ، خوش‌وقت گشتند . مصراع : اگر گل برفت گلستان باقى است « 1 » .

قيد اعادى حضرت اگر از ما فوت شده باشد ، سديد جهت ميرزا على تحفه‌اى نفيس است .

ساعتى كه سلطان عباس با مذكورين به آردو مكث نمودند ، سديد را به يك استرى سوار گردانيده ، به يك توى « 2 » پيرهن آوردند .

همچنانچه مذكور گشت كه بو سعيد مير و كالجار بعد از قتل ميرزا على شهيد مرحوم ، فتح‌نامه‌اى به دست فيج داده ، روانهء خدمت اعلاى خانى گردانيده بودند .

اتفاقا پيك مذكور در اين محل رسيد و فتح‌نامه به دست سديد داد . از فتح آن نامه نسيم راحت به مشام جان سديد رسيد و فرج بعد از شدت شامل حال سديد گشت . بيت :

نامهء سربسته آوردى كه گر چون نافه‌اش * سر شكافى بر مشام جان زند بوى وفا

بعد از فراغ مطالعهء نامهء فرح‌فزا رو به اصحاب قطاع الطريق و متعينان مضيق مضايقات جاده كل فريق كه منتظران قيد و مخصوصان منجنيق حيل و كمند مكر و حبس بودند كرد و فرمود كه : بيت :

للّه الحمد كه هر نقش كه خاطر مىخواست * آخر آمد ز پس پردهء تقدير پديد

( 1 ) - اين مصراع بىوزن است ( 2 ) - شكل ديگرى از « تا » است .