سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — الصفحة ٧٠١
در بيابان
در دامنهء آن افتاده بودند . صداى پاى اسبان در زمين سنگلاخ و درخشان انعكاس ريسندگان پشم
مخصوصى داشت ، آفتاب همه‌جا را در روشنائى خود غرق كرده بود ، آسمان به كلى صاف بود و ابدا لكه ابرى در آن ديده نميشد ، بيابان مانند اقيانوس بيكرانه‌اى به نظر ميآمد .
همانطور كه مسافر اقيانوس‌پيما هرچه در اطراف خود نگاه كند جز آب چيزى نمىبيند ما هم