سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — الصفحة ٦٩٤
گداهائى كه كار پليس را انجام ميدادند
به او مراجعه ميكردند و او هم به آنها ميگفت كه شما فلان مرض را داريد كه دواى قطعى آن را كسى غير از من ندارد ، البته پس از صرف اين دوا به كلى بهبودى حاصل خواهيد كرد و سرانجام پول زيادى از آنها ميگرفت و با احتياط تمام مقدارى دارو كه جز آب خالص چيز ديگرى نبود در فنجان ريخته و به مريض ميداد و باندازه‌اى از اثر داروى خود تعريف ميكرد كه مريض هم پس از آشاميدن اظهار خوشوقتى ميكرد كه مختصر آرامشى احساس ميكنم و برعكس ساير مسافرين كه هرچه پول داشتند در اين مسافرت خرج كردند او در كمال راحتى خود را بتهران رسانيد .
پس از شام ما از مهمان‌نوازى ميزبانان محترم تشكر نموديم . مرد تاجر در پاسخ ما گفت : من بسيار مشتاق ملاقات اروپائيان هستم ولى متأسفانه كمتر از اين راه عبور ميكنند و اكنون كه بملاقات شما نائل گرديدم بسيار خود را خوشوقت مىبينم .
گداهائى كه كار پليس را انجام ميدادند
گداهائى كه كار پليس را انجام ميدادند
ما با كمال تأسف بايد اين شهر را ترك كنيم زيرا كه در چند روز اقامت در آن بما خوش گذشته است و با مردم آن انس گرفته‌ايم . بمحض ورود ببازار اشخاصى كه از آنها اشيائى خريده‌ايم ما را احاطه ميكنند و با كمال ادب دنبال ما ميافتند و بما احترام ميگذارند .
اگر با نظر كنجكاوى بما نمينگريستند معاشرت و آميزش با آنها بسيار مطبوع بود زيرا كه علاوه بر ادب و احترام گاهى هم بما نصيحت ميكردند كه در مسافرت بايد چنين و چنان رفتار كنيد . گدائى هم كه پير بود و لباس كثيفى بر تن داشت دنبال ما افتاده بود و كار پليس را انجام ميداد و با چوبدستى خود مردم ولگرد را از اطراف ما دور ميكرد و نميگذارد كه بما نزديك شوند و لباس كثيف خود را به لباس ما بمالند .
در فرانسه هروقت مردم اجتماعى كنند يك پسر شيرينىفروش هم در جمعيت داخل مىشود ، در اينجا هم پسرى كه دوچرخه كوچكى داشت و ظرف بزرگى پر از ترشى براى فروش در روى آن گذارده بود پيوسته بدنبال جمعيت ما ميآمد و در مدت سه روز اقامت ما در سبزوار در هنگام گردش در بازار ما را ترك نمينمود .