سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — الصفحة ٦٦٠
نيشابور در قديم
راند . از قبرستان وسيعى عبور كرديم كه چرخهاى ارابه‌ها و سم ستوران قبور تازه را خراب كرده بود و بوى ناخوشى بمشام ما ميرسيد بعلاوه چاههاى قنات هم در كنار راه ديده ميشد .
در هرحال با زحمت از قبرستان گذشته و وارد چاپارخانه شديم ، مدير چاپارخانه با خوشروئى باستقبال ما آمد و اطاق خود را كه با فرشهاى افغانى مفروش شده بود در اختيار ما گذارد ، ما از مهربانى و پذيرائى او تشكر نموديم .
نيشابور در قديم
نيشابور در قديم
شهر نيشابور كه اكنون ظاهر خرابى دارد در زمانهاى پيشين يكى از شهرهاى مهم و زيباى ايران بوده بطوريكه آن را گوهر درخشان و بهشت ايران ميناميدند . اين‌جا شهر متبرك هورمزد بوده است و همان شهرى است كه بنابر افسانهء يونانى ديونيسوس
( Dionysus )
در آن تولد يافته است .
مورخين قديمى هريك بنوبه خود شرحى از آبادى و اهميت و زيبائى اين شهر بقلم آورده و آن را شهر نشاطانگيز و سحرآميزى معرفى نموده‌اند و نوشته‌اند كه اساس اين شهر بر رقم 12 و مضربهاى آن قرار دارد زيرا كه :
اولا - داراى 12 معدن است از قبيل فيروزه و مس و سرب و آنتيموان و آهن و نمك و مرمر و سنگ مخصوصى كه براى شست‌وشو به كار ميرود و غيره .
پل كهنه نيشابور
ثانيا - داراى 12 رشته قنات است كه از تپه‌ها و كوههاى مجاور سرازير شده و