سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٤

حمل و زايش

هرگاه وضع حمل طول بكشد بايد بند قنداقى را كه براى نوزاد تهيه كرده‌اند روى سر مادرش بياندازند تا كودك در آمدن شتاب كند .

5 - در موقع وضع حمل ، زن فاسد الاخلاق و بىنماز و ناپاك نبايد در اطاق حضور پيدا كند .

6 - پس از وضع حمل ، زن بايد مدت سه روز از آشاميدن آب پرهيز نمايد و هرگاه از تشنگى تلف شود از جملهء شهدا محسوب ميگردد و به بهشت ميرود .

7 - وقتى كه طفل به دنيا آمد بايد او را در طشتى خوب بشويند و در كهنه‌اى بپيچند و در ظرف بزرك يا لگنى بگذارند تا ناف او چيده شود و در موقع چيدن ناف بايد بطريق زير عمل كرد :

زن ماما قمه يا شمشيرى بدست گرفته و به چهار زاويهء اطاق حمله مىكند و خطوطى در فضا رسم مينمايد و وردى را تكرار مىكند و بايد دقت داشته باشد كه اين خطوط مطابق دستور رسم شوند و الا اجنه بزن تازه‌زا حمله ميكنند و به او آزار ميرسانند .

8 - لازم است سه دانه پياز بالاى سر زن تازه‌زا آويزان كرد تا موجود موهومى كه موسوم است به آل از بوى بد آنها فرار كند .

9 - پس از وضع حمل زنرا نبايد تنها گذارد زيرا كه در اين صورت تب شير بقلب او سرايت مىكند و رنجور مىشود .

10 - هرگاه وضع حمل سخت و طولانى شود بايد مقدارى جو در روى سينهء زن بريزند و اسبى را بياورند تا آن را در روى سينهء او بخورد .

11 - پس از وضع حمل تا سه روز نبايد زن تازه‌زا را بنام خودش بخوانند بلكه بايد او را مريم بنامند تا مريض نشود و خطرى متوجه او نگردد .

12 - لازم است نوزاد را مدت شش روز در پهلوى مادر قرار دهند و در گهواره نگذارند و مخصوصا بايد مانند مسافر بسيار عزيزى كه از سفر طولانى بازگشته و مهمان مادر شده است به او نگاه كنند .

13 - پس از گذشتن شش روز بايد او را در گهواره بگذارند و در نزد او و نزد