سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٨٦
از اصفهان بكاشان
عزيمت از اصفهان
عزيمت از اصفهان
اكنون ما در ميدان موسوم به چهار حوض آمادهء حركت هستيم مردم زيادى براى تماشا در اطراف ما جمع شده‌اند و عدهء قليلى از سربازان كه شايد شمارهء آنها از عدد 12 تجاوز نكند در تحت فرمان صاحب‌منصبى كه لباسهاى يراق‌دار پوشيده و نشانهاى متعددى به سينه آويخته است مشغول تمرين تيراندازى هستند . اين سربازان هم گاهى براى تماشا نظرى بما مياندازند ، سه نفر هم با صداى حزن‌آورى براى سربازان طبل ميزنند .
گداهاى زيادى در اطراف ما صف كشيده‌اند و با حال تضرع طلب احسان مينمايد در ميان آنها پسر كوچكى است كه صدايش قطع نميشود و ساير گداها او را ميزنند و از پيش خود ميرانند .
اكنون برعكس موقع ورود كه شب بود ما در روز روشن حركت ميكنيم و اقلا سه ربع ساعت بايد راه بپيمائيم تا از خرابه‌هاى شهر بيرون برويم ، از بازار عبور كرده و در طول ديوارهاى خشت و گلى باغهائى كه اشراف و ثروتمندان محل تفريح حرم خود قرار داده‌اند براه‌پيمائى ادامه ميدهيم . زنان هميشه بايد در محوطهء محصورى زندگانى كنند و از انظار عابرين دور باشند .
در هرلحظه از جويبارى ميگذريم كه از ميان دو صف درختان چنار و تبريزى عبور مىكند . چون فصل پائيز است برك درختان تغيير رنك داده و كمى مايل برنك مس شده است .
از اصفهان بكاشان
از اصفهان بكاشان
پس از مدتى راه‌پيمائى براى آخرين بار نظرى به شهر اصفهان انداختيم كه مانند جنگلى در دامنهء كوه بنفش‌رنگى ديده ميشد و ابنيهء تاريخى آن در ميان اين جنگل بزرك ناپديد گرديده بود .
مقارن نيمه‌شب بناظم‌آباد رسيديم و بكاروانسرائى وارد شديم كه جز يك قهوه‌خانه منزل ديگرى نداشت ناچار تختخوابهاى خود را در روى سكوى گلى