تاريخ گيلان ( فارسى ) — الصفحة ٧٤
مضمون رقم سلطان محمد خدابنده كه به كامران ميرزاى كهد مىنوشته بعد از واقعهء هائله
نظامى :
فعان زين چرخ كز نيرنگ سازى * گهى شيشه كند گه شيشه بازى
مباش ايمن كه اين درياى خاموش * نكرده است آدمى خوارى فراموش
بزن تيرى بر اين چرخ كمان‌پشت * كه چندين نسل در نسل ترا كشت
جهان آن به كه دانا تلخ گيرد * كه شيرين زندگانى تلخ ميرد
مضمون رقم سلطان محمد خدابنده كه به كامران ميرزاى كهد مىنوشته بعد از واقعهء هائله
مضمون رقم سلطان محمد خدابنده كه به كامران ميرزاى كهد مىنوشته بعد از واقعهء هائله
فرمان همايون شرف نفاذ يافت ، آنكه ايالت پناه ، حكومت دستگاه ، شفقت انتباه ، عمدة الامرا و الحكام العظام ، جلال الايالة ، ميرزا كامران خليفه ، به وفور عنايات و التفات بيكران شاهى و مزيد عواطف و تلطفات بىپايان پادشاهى كه دربارهء آن امارت و حشمت‌پناه ، بيرون از حد متناهى است ، مخصوص و ممتاز و مفتخر و سرافراز گشته بداند كه چون غبار شقاوت و ادبار ، بر چهرهء روزگار جمشيد خان كه پروردهء نعمت اين خاندان و تربيت يافتهء اولياى دولت اين دودمان بود ، نشسته ، در مقابل حقوق و احسان ، عقوق و عصيان و كفران پيش گرفته بود ، دست ولايت ، به دستيارى انتقام احباى خلافت ابدى الغايت ، مكافات عصيان او داده ، عرضه داشتى كه آن عمدة الحكام در باب او مرفوع درگاه جهان پناه نموده بود ، روز چهارشنبه نوزدهم شهر جمادى مصحوب ملازم آن ايالت پناه رسيد و بر مضامين آن اطلاع حاصل شده آنچه از آن خليفة الخلفائى در اين ماده واقع شده ، به مقتضاى اراده و داد