تاريخ گيلان ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٣

موارد اختلاف متن كتاب حاضر با نسخهء تاريخ گيلان عبد الفتاح فومنى متعلق به كتابخانهء ملى ملك به شمارهء 4167 ( شماره نخست نمودار صفحات در چاپ حاضر است و شماره بعدى سطرها )

كه ويران كند خاندان كهن

36 / 5 - كه از معتمدان و محرمان

36 / 6 - درم و دينار كه صياد قلوب سنگ نظر و جان تنگ حوصله است ، فريب داده ، قرار مىدهد كه سلطان محمود خان را به روشى كه داند و تواند مسموم گردانيده . . .

36 / 11 - زهر جانگزاى در هندوانه داخل نموده ، به سلطان‌زادهء ساده‌لوح مىدهد . . .

شاهزادهء مظلوم مهموم در آن غريبى در عنفوان شباب و جوانى به عز شهادت فائز شده از اين سراى پر رنج و عنا به دار سرور و غنا مىخرامد

36 / 15 - دريغا كه سلطان گيلان نماند الخ

36 / 18 - چه مستى است ندانم كه رو به ما آورد الخ .

37 / 1 - و بعد از آن ملاى بىايمان احمال و اثقال خود را گذاشته و به استر باد رفتار رهوار كه جهت آن روز مهيا و آماده داشت سوار شده ، جريده روانهء لاهجان شد . بعد از قطع منازل و طى مراحل به كوله رودبار لاهجان رسيده

37 / 4 - اكابر و اشراف

37 / 6 - به مكان لايق و جاى موافق

37 / 10 - تظلم و بيدادى اظهار نمودند و از ايذاى خان احمد و ظلم و بيدادى او فريادى مىشوند

37 / 12 - شاه طهماسب اول رنجى و نخستين رنجشى

كه شربت‌دار خان احمد بود و از معتمدان و محرمان

درم و دينار مولانا را فريب داده ، قرار مىدهد كه به روشى كه داند و تواند سلطان محمود خان را مسموم گردانيده . . .

زهر جانگزاى به شربت داخل كرده ، به سلطان محمود خان داده . . .

اين سه بيت در نسخهء كتابخانهء ملك نيست .

اين بيت در نسخهء كتابخانهء ملك نيست .

احمال و اثقال خود را گذاشته و به استر راهوار سوار شده « جريده رو كه گذرگاه عافيت تنگ است » به اضطرار و اضطراب تمام روانهء لاهجان مىشود و بعد از قطع منازل و مراحل بعيده به كله‌رودبار لاهجان رسيده

ارباب عمايم و صلحا

به مكانى لايق مناسب

تظلم و بيدادى از جور و ستم خان احمد نمودند

نواب كشورستانى اول رنجشى