تاريخ گيلان ( فارسى ) — الصفحة ١٣٤

گفتار در بيان توجه فرهاد خان به تسخير ولايت بيه‌پيش و به هزيمت رفتن خان احمد خان والى لاهجان به اتفاق محمد امين خان فرزند شاه جمشيد خان به صوب خطه شيروان به فرمان قادر مستعان

مىگويد كه به اين مرتبه نمك‌بحرامى را نتيجهء خوب و اثر مرغوب نخواهد بود . بنابراين كيا فريدون دون ، عنان عزيمت از وادى اين ارادت كثير الملالت باز داشته و با چند نفر از ملازمان خود سوار شده ، به قريهء دوشل ، به حرم عليه خان احمد خان كه متوجه فرضهء رودسر بودند و با خان احمد خان موعود بودند كه به اتفاق به كشتى نشسته روانهء شيروان شوند ، مىرسد . و نواب قمر احتجاب - شاهزاده مريم بيگم - را كه حرم محترم خان احمد خان مظلوم بود ، با صبيه معظمه از راه درياكنار برگردانيده ، به طرف ديلمان مىبرد .

از اتفاقات ، رسيدن كيا فريدون در خدمت پردگيان حرم خان احمد خان ، ورود كوكبهء شاه عباس مقارن آن واقع شد و شاه عباس دربارهء كيا فريدون صاحب كمال نمك بحلال ، نوازشات بىاندازه و تلطفات بلندآوازه مبذول داشته ، سپه‌سالارى لاهجان را با سيصد تومان مواجب به مشار اليه عنايت و احسان فرمودند و ملازمان خان احمد خان كه همراه حرم عليه‌اش بودند ، به رودسر رسيده ، از جرأت و فضولى كيا فريدون شقى و بردن [ حرم خان ] به ديلمان ، از راه حرام نمكى ، خان احمد خان را خبر دادند .

خان از استماع اين سخنان بىآرام و پريشان شده و بلا توقف و تأنى ، به كشتى درآمده به اتفاق محمد امين خان - پسر شاه جمشيد خان - و ساير غمزدگان به طرف شيروان روان شدند . لمؤلفه :

والى شيعيان خان احمد * سيد پاك طينت كامل

مكر گيلانيان ز جايش كند * حيف و صد حيف زان شه عادل

عدل زان ملك عزل گشت و نمود * جاودان ظلم اندر او منزل

بهر گيلانى از قضا تاريخ * « ظلم جاويد باد » « 1 » شد نازل

( 1 ) - ظلم جاويد باد به حساب جمل سنه 1001 قمرى مىشود .