تاريخ گيلان ( فارسى ) — الصفحة ٧٧

رقعهء خان احمد خان به كامران بىفرمان

شيرزاد سلطان و ساير اعيان را دلخواه ايشان ، مراعات و موالات نموده ، هر آينه دربارهء ايشان انعام و احسان مىفرمودند .

و چون ميرزا كامران ، در كفران نعمت ولى نعمت ، به نوعى كه مسطور و مذكور گشت ، جرأت و جسارت نموده ، قدم از اندازهء خويش بيرون نهاده بود . بيت :

هركه بيرون نهد قدم ز گليم * افگند خويش را به ورطهء بيم

حق نان و نمك شناختنى است * روى مكر و حيل به آختنى است

از طريق خيانت و تزوير * در ره مكر و حيله از تقدير

نتوان راه برد بر مقصود * نتوان گشت عاقبت محمود

صورت واقعه ، بعد از وقوع واقعهء مذكوره ، از باب نصيحت ، خان احمد خان - والى بيه‌پيش - به ميرزا كامران نوشته :

رقعهء خان احمد خان به كامران بىفرمان

رقعهء خان احمد خان به كامران بىفرمان

امارت و ايالت پناها ميرزا كامرانا . زنهار كه به زور بازوى خود غره نشوى و از گردش روزگار و تقدير كردگار غافل نگردى كه اين گردنده را گرداننده‌اى مىباشد كه امر از اوست . بيت :

بلى در طبع هر داننده‌اى هست * كه با گردنده گرداننده‌اى هست

بيت :

نه شيران به سر پنجه خوردند و زور * نه سختى رسد از ضعيفى به مور

كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ زنهار كه دل در مملكت بيه‌پس نبندى و از اوامر شاهانه به خون ايتام جمشيد خان راضى نگردى كه حقوق مرشد و ولى النعم و آزار يتيم و قطع صلهء رحم ، چون جمع گردد ، كوه تاب نتيجهء آن ندارد . وقتى كه بنده يتيم هم داشتم ، اجاره‌دار نواب