تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — الصفحة ٣

مقدمه

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم شكر و سپاس بيحد پادشاهى را كه تاج‌دارى گردن‌كشان عالم از بندگى خاك درگاه اوست . شعر :

سر پادشاهان گردن فراز * به درگاه او بر زمين نياز

و حمد و ثناى بيعد حضرت مالك الملكى را كه طناب عبوديتش طوق گردن انسان و ملك و ساكنان ذروهء فلك است . كقوله تعالى وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ « 1 » تَسْبِيحَهُمْ . بيت :

عزيزى كه هركز « 2 » درش سر بتافت * به هردر كه شد هيچ عزت نيافت

رازقى كه روزىدهندهء ذوحيات و فيض عامش تازه‌كنندهء ارواح نامياتست . كما قال عزوجل إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ . نظم :

اديم زمين سفرهء عام اوست * برين خان يغما چه دشمن چه دوست

برى ذاتش از تهمت ضد و جنس * غنى ملكش از طاعت جن و انس

حكيمى كه حكمتش نداى تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ به گوش هوش مخصوصان درگاه مىرساند و معزولان بارگاه را شربت تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ مى چشاند . نظم :

كلاه سعادت يكى بر سرش * گليم شقاوت يكى بر درش

( 1 ) - در اصل : يفقهون با ياء و قولى ضعيف است . ( 2 ) - در اصل : هركو .