تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٩

تعليقات تصحيحات - استدراكات

در تنگهء كجور ، در حوالى اين قلعه بوده است .

304 / 14 - برفور به طلب [ حقير ] فرستادند . كلمهء حقير ميان دو ابرو به جمله بايد اضافه شود .

305 / 5 - ساسه‌لزور ، قسمت اول اين نام يادآور كلمهء ساس است كه يكى از دهكده‌هاى كجور است و تا امروز برقرار است . صحراى ساسه‌لزور در زانوس رستاق بوده است .

307 / 10 - « به انواع ثمار آن را آراسته » چنان كه در اصل بوده صحيح است .

312 / 14 - ديزه‌گران از دهكده‌هاى چالوس و پائين كوه بوده است . نام اين دهكده را كسى در محل نشناخت .

313 / 13 - ره‌نشسته‌رو كه تا بر چشمهء اصلى رسى . معنى اين مصراع روشن نيست .

314 / 1 - قلعهء براز ، قلعه‌اى در كوهستان رستمدار در حوالى سياه‌بيشهء امروزى بوده است .

320 / 4 - « ييلاق اشتل » اين ييلاق امروز به نام « اشتل دشت » ( به ضم الف و سكون شين و ضم تاء و كسر لام ) با مضاف اليه دشت معروف است . پهلوى ناكاخوانى و بالاى اينى است و در مركز سمام و اشكور پائين قرار دارد .

320 / 6 - ييلاق ازنا ( به كسر الف و سكون زاء ) امروز معروف به ازناچاك است و پشت لسپو ( به فتح لام ) قرار مىگيرد . ازناچاك ديگرى نيز در سمام است .

322 / 7 - « گمان داران رواروارو كلارستاق » منطقه و حدود رواروار معلوم نشد .

322 / 16 - « در موضعى كه مشهور است به لاوندان سفلى » و در ص 359 / 6 - مىنويسد « از النگ لاوندان سفلى به قريهء جوزستان نزول واقع شد » محلى به اين نام امروز نداريم . ظاهرا چمن‌زار يا ييلاقى در دامنهء كوههاى شمالى جوزستان طالقان بوده است .

323 / 14 « به زيارت سلطان العارفين ويس القرنى ( - اويس القرنى ) به اعلى تل تشريف بردند . » و در ص 474 / 12 نيز از اين محل ياد شده است در ص 408 اول صفحه مىنويسد مدفن سيد على كيا الحسنى و مدفن پدرش امير موسى الحسنى در اعلى تل است . اين محل نزديك اسپه مورد امروزى در رودبار است .

332 / 18 - « كيا محمد بن تاج‌حال » تركيب و وضع صحيح اين نام معلوم نشد . اين مرد بايد همان كيا محمد بن تاج الدين ديلمى سپه‌سالار ناحيهء اشكور ص 216 / 13 باشد .

334 / 5 - « صحراى مال امال سوغ بلاغ » نام اين صحرا روشن نيست و سوغ بلاغ بايد ساوجبلاغ