تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٣
فصل اول از باب هفتم در ذكر آلاء و نعماء حضرت بارى عز اسمه كه در حق اين ضعيف نحيف از فيض فضل نامتناهى خود موهبت كرده است .
باب هفتم در ذكر حالاتى كه ما بين سنهء احدى و ثمانين و ثمانمائه و سنهء اربع و تسعين و ثمانمائه سمت وقوع يافت
باب هفتم در ذكر حالاتى كه ما بين سنهء احدى و ثمانين و ثمانمائه و سنهء اربع و تسعين و ثمانمائه سمت وقوع يافت
فصل اول از باب هفتم در ذكر آلاء و نعماء حضرت بارى عز اسمه كه در حق اين ضعيف نحيف از فيض فضل نامتناهى خود موهبت كرده است .
فصل اول از باب هفتم در ذكر آلاء و نعماء حضرت بارى عز اسمه كه در حق اين ضعيف نحيف از فيض فضل نامتناهى خود موهبت كرده است .
چون ايراد مقدمه‌اى ديگر است بىآنك شكر حضرت ودود و واجد هرموجود بر زبان آورده آيد ، قلم بر صفحهء بياض راندن عين جرأت و گستاخى تواند بود . بناء على هذا به شكر آلاء و نعماى پروردگار كه در حق اين ضعيف شرمسار عطيه شده است اقدام نمودن اولى نمود .
بدان « ايّدك اللّه بنصره » كه بر مصداق إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها اگر بندهء ضعيفى خواهد كه اداى شكر پروردگار كند از عهدهء آن كماينبغى بيرون نتواند آمدن . اما بر فحواى و لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ واجب و لازم است كه حسب القدرة و الامكان ليلا و نهارا ، سرا و جهارا بر هرنفسى