تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٨

فصل بيست و سوم از باب ششم در ذكر محاربهء كوچسفان و منهزم گشتن اميره انوز و رفتن به كوهدم

عقل چه داند كه در اين راز چيست * وين همه آوازه و آواز چيست

بندهء بيچاره در سعادت دنيا نزد جمهور مجبور است نه مختار و مضمون السّعيد من سعد « 1 » فى بطن امّه و الشّقى « 2 » من شقى فى بطن امّه مفسر اين معنى است .

حكم قضا را به قضا باز هل * كار خدا را به خدا باز هل

و نيز گفته‌اند . بيت :

اختيارى نيست او را اختيار از وى مپرس * اختيار جمله پيش من يجيب المضطر است

و نكتهء لطيفى ديگر به خاطر آمد ننوشتن آن حيف مىنمود معذور فرمايند . بيت :

پالا نگرى بغايت خود * بهتر ز كلاه دوزى بد

چون از اطوار اميره دباج بن علاء الدين مرحوم ياس كلى به حاصل آمد و از آنجا به معمورهء رشت اتفاق افتاد ، به خدمت اميره اسحق رسيده شد . هرچند در صغر سن بود ، اما از ناصيهء مباركش نور دولت مىتافت و از افعال و اقوالش استشمام سعادت دوجهانى كرده مىآمد .

بيت :

در صغر سن و زمان صبى * بود در آئينهء بختش صفا

او را از جانب حضرت ، بسيار مستمال ساخته آمد و او نيز از آنچه از شومى اميره رستم و انوز در رشت رفته بود ، انفعال داشت و نواب

( 1 ) - در اصل : سعيد . ( 2 ) - در اصل : شقى .