تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — الصفحة ٢٠١

فصل چهارم از باب پنجم در تشريف بردن حضرت اعلى به لاهجان با برادر خود كارگيا سيّد احمد نوّر قبرهما

آن او را به رانكو بردند و به سر گوراب جاى لايق تعيين كردند و محارسان و محافظان بازداشتند تا بىاجازت تردد نكنند و قريهء راه پشته را كه آبادان ساختهء پدر او بود ، به دو بازدادند تا حاصل آن را ستانده به صرف معاش خود كند و همشيرهء بزرگ حضرت اعلى ناصرى كه در حبالهء زوجيه سيّد على كيا بن امير كياى گرجيانى بود ، بعد از وفات آن سيد به برادر او ، سيّد احمد داده بودند . همان سيّد احمد را به حكومت لشتنشاه فرستادند .

فصل چهارم از باب پنجم در تشريف بردن حضرت اعلى به لاهجان با برادر خود كارگيا سيّد احمد نوّر قبرهما

فصل چهارم از باب پنجم در تشريف بردن حضرت اعلى به لاهجان با برادر خود كارگيا سيّد احمد نوّر قبرهما

چون آن طرف آب را مدعى نماند و خاطر از آن آسوده گشت ، حضرت اعلى با كارگيا سيّد احمد به سعادت متوجه لاهجان گشتند و به تخت لاهجان نزول اجلال فرمودند و قضا به زبان حال مىگفت ، كه ؛ بيت :

دشمن آتش نهاد باد پيما را بگو * خاك بر سر كن كه آب رفته باز آمد به جو

اكابر و اشراف و اعيان لاهجان ، سر در ربقهء اطاعت آورده و كمر انقياد بر ميان جان بستند و بعد از اداى فرايض خمسه بر منابر و مساجد به دعاى دولت روزافزون قيام مىنمودند و خطبا به رؤس ملأ مىگفتند ، بيت :

اين كه مىبينم به بيداريست يا رب يا به خواب * خويشتن را در چنين راحت پس از چندين عذاب

و واقعا مردم لاهجان در حكومت سيّد حسين كيا و سلطان حسين بعد از وفات سيّد رضا كيا ، زحمت بسيار و مشقت بىشمار كشيده بودند و