دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ٨

متن دستور شهرياران

سنهء 1105 مطابق ايت‌ئيل تركى به مقتضاى « كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ » 36 هاتف غيبى نداى بشارت نجواى « وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلى دارِ السَّلامِ » 37 در داده ، عملهء آسمانى طبل رحيلش را از دنياى فانى كوفته ، شهباز روح پرفتوحش بر شجرهء طوبى ، آشيان بساخت .

و چون تر و خشك ، سعيد و شقى و مهتدى و غنى و مؤمنان ( 8 آ ) رقيق البال و اشقياى بد فعال ، به مكافات شيوع سوء اعمال ، به قدرى كه حقيق و سزاوار بودند از آزار و اضرار ، ديدند و آنچه گنجايش داشت و باعث آگاهى مىتوانست شد ، از ناملايمات روزگار كشيده بودند ، رحم مالك الملك عادل و حلم پادشاه مفضل با ذل ، بنابر شركت نيكان و رفاقت به آتش ديگران ، سوختگان زياده از آن ، روا و افزون بر آن ، سزا ندانسته ، به حكم « إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ » 38 عنايت بالغه و مرحمت كامله‌اش شامل حال و كافل امانى و آمال اين خلق روسياه گشته دبير مشيت ، به امر « وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ » 39 و منشى قضا ، به حكم « تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ » 40 به قلم تقدير بر لوح امضاء نشان ذى شأن ، خلافت فرمانروايى ممالك فسيح المسالك عرصهء ماء و طين را به مضمون « هُوَ الَّذِي جَعَلَكُمْ خَلائِفَ فِي الْأَرْضِ » 41 و توقيع وقيع سلطنت و شهريارى الكاى وسيع الارجاء ايران زمين را به مفهوم « إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ » ، 42 به نام نامى و اسم سامى شهريارى نوشته ، كه به عنايت رب شكور از به دو فطرت ، طينت طيبه‌اش به اوصاف حميده و اخلاق پسنديده ، مفطور و از ابتداى خلقت ، ذات ملكى ملكاتش به صفات حسنات و سمات قدسى آيات ، مقصور و بختيارى كه به مرحمت « أَحْسَنُ الْخالِقِينَ » 43 دانا ، از روز ايجاد نشو و نما ، روى دل صفا منزل و سينهء بىكينه‌اش به صيقل صدق و اخلاص ، محلى از زنگ سيأت و مرآت ( 8 ب ) رخسار شاهد حسنات و پيكر افعال فرخنده‌مآلش به توجه همت بلند و خلوص نيت ارجمند ، آينهء چهرهء خداپسند « وَ لِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ » 44 گشته . نونهالى كه در چمن ابداع و گلشن اختراع ، به عزّ مس دست قدرت خالق عباد و تربيت فضل مبدع « سَبْعٌ شِدادٌ » 45 و آبيارى سحاب مكرمت قادر كريم و اهتزاز نسيم عاطفت خداى رحيم ، قد كشيده ، در بهارستان لطف ايزد متعال به مرتبهء اظهار ازهار به خسروى و اقبال و به تابش آفتاب عنايت ذو الجلال به درجهء اثمار آثار دانش و كمال رسيده يگانه گوهرى كه از بارش نيسان عاطفت ملك بىچون ، از هنگامى كه چون درّ مكنون ، از بحرين اصلاب و بطون ، در صدف مشيمهء كمون ، صورت وجود و انعقاد پذيرفته تا آنكه به غواصى فضل مالك الملك علام و صدف شكافى لؤلؤ تقدير خالق جنين و ارحام ، به عون عنايت خداوند ، ورود و در جلوه‌گاه ظهور و شهود ، شايستگى اكليل شهرياريش منظور ديدهء بصيرت جوهرى قضا و قدر و زيبندگى تاج شاهنشاهيش مطمح نظر خازن اسرار داور