دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٢

فرهنگ لغات

ميشوم - نامبارك ، املاء صحيح اين كلمه مشئوم است .

ميقات - موضع احرام بستن به حج و عمره .

ن ناصبى - كسى كه دشمن مىدارد على بن ابيطالب ( ع ) را

ناكص - منصرف از هر كارى

نبال - ج نبل ، تير

نبيل - فاضل

نشور - زنده شدن مردگان در روز قيامت

نصال - ج نصل ، پيكان تير

نضارت - شكفتگى

نضير - تازه و شاداب

نطع - فرش

نفير - بوق و شيپور

نقار - كدورت

نكث - شكستن

نكهت - بوى خوش

نوله - عطيه و انعام

نهبل - پير

نهمت - رسيدن همت در چيزى

نيوش - گوش فرا دادن به سخن كسى

و وثاق - خانه

وچار - فرمان

وحل - گل كه ستور در آن درمانند .

وشاقان چمن - كنايه از درختان گل و نهالان نونشانده است .

وشق - جانورى شبيه به روباه در تركستان

كه از پوست آن به منظور درمان و يا جلوگيرى از بواسير پوستين سازند .

وغا - كارزار و جنگ

وفد - هيئت يا گروه اعزامى

وقاد - زيرك

وقايت - نگاهدارى كردن

وقود - آنچه بدان آتش افروزند .

وكر - آشيانه

وهاد - ج وهده ، زمين پست و هموار

ه هارب - گريزنده

هامه - تارك

هاميان - ج هامى ، سرگشته و حيران

هبوب - وزيدن

هشيم - سست‌اندام

همام - سرور

هن - منت

هواجس - اميال

هوام - ج هامه ، حشرهء زهردار و موذى

هوان - بىعزتى

هيونان - ج هيون ، اسب

ى يزك‌داران - پيشقراولان

يسير - اندك

يكران - اسب اصيل به رنگ ميان زرد و سرخ

يلمان - ضرب شمشير

يوح - آفتاب

ييلاميشى - ييلاق كردن