دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠

فرهنگ لغات

لگن - شمعدان

لمحه به لمحه - دم به دم

لنگرى - بشقاب

لوطىبچگان - كودكان لواطكار

لهب - شعلهء آتش

ليلاى - شب طولانى

م ماجد - بزرگوار

مآرب - ج مأرب ، حاجت

ماطر - بارانى

مبتغاء - آرزو

مبثوثه - پراكنده

متعطشان - ج متعطش ، كسى كه تشنگى را بهانه مىكند .

متلالى - درخشان

متجهد - شب‌زنده‌دار

متيمن - متبرك

مثوبات - ج مثوبه ، جزاى نيك

مجرّه - راه كهكشان

مجمر - عودسوز

مجنها - ج مجن ، سپر فراخ

مجى - آمدن

محامات - تقويت و حمايت

محتال - حيله‌گر

محتشد - جاى فراهم آمدن

محشو - آگنده

محوف - گرد گرفته

مخالب - ج مخلب ، چنگال پرندگان شكارى

مخيم - جاى برپا كردن خيمه

مدابراى - مقابل

مدام - شراب

مداهنه - خيانت كردن

مدحور - مطرود

مدرار - باران

مدروس و مطموس - ناپديد شده و محو گرديده

مرآت - آينه

مرارات - ج مره ، دفعه

مراقى - ج مرقات ، نردبان

مرتاح - صاحب راحت و نشاط

مرغبات - تشويق

مروحه - بادبزن

مساوق - مقارن

مست - گله و شكايت

مسرع - پيك تيزرفتار

مسور - محاط شده از ديوار

مشاطكى - آرايش و شانه زدن

مشتهيات - آرزو كرده شده

مشعبدى - تردستى

مشيمه - بچه‌دان

مصافات - دوستى خالص

مصاهرت - رابطه‌اى كه به وسيلهء ازدواج بين زوجه و زوج و خويشان هر يك از آنها ايجاد شود .

مصطبه - ميكده

مصطياد - شكارگاه

مصير - ميل كرده به سوى

مضجع - آرامگاه

مضمار - محل تاخت اسب

مطارحه - واقع كردن بر يكديگر

مطاوى - پيچيدگيها

مطرز - علم كننده