دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٦

فرهنگ لغات

رباع - ج ربع ، منزل

رباق - ج ربقه ، حلقهء رسن

رجفه - زمين‌لرزه

رحيق - بادهء ناب

رخى البال - آن كه در نعمت و آسايش زندگى كند .

رداءت - تباهى و فساد ؛ قباحت و بدى ؛ مقابل جودت و خوبى

ردع - بازداشتن كسى را از چيزى

رزانت - خردمندى

رزيه - مصيبت عظيم

رشّ - ضربت دردناك

رشاد - ايستادگى

رشح - تراويدن

رشق - تيرانداختن

رشمه - افساريست خاص كه از طلا و نقره سازند و بر اسبان خاصه بندند .

رعاده - غرنده

رقاب - ج رقبه ، گردن

رمد - سرخ گرديدن سفيدى چشم

رميم - استخوان پوسيده

رواسى - محكم و استوار

رواعد - ج را عده ، ابر غرندهء بىباران

ريان - شاداب

ريعان - بهترين موقع و موسم چيزى

ريور - مكر و حيله

ز زجا - زيادى

زخارف - ج زخرف ، دروغ

زرك - نوعى زينت كه عبارت از پولكهاى ريز زر بود و زنان بر رخسار خود مىچسباندند .

زفير - دم و تنفس

زلل - نقصان

زواجر شرعيه - منهيات شرعيه

س ساهى - غافل

سجين - جايى است در دوزخ

سحاء - آن كه خاك و گل را از زمين رندد .

سحاب مركوم - ابر متراكم

سخيه - بخشش

سداد - استقامت

سدد - ج سده ، نام مرضى است .

سده - آستان

سديد - محكم و استوار

سرجوش - صاف

سرطان - جانورى است در جوها و تالابها به شكل عنكبوت كه حركت آن گاهى راست باشد به طرف سر و گاهى كج به طرف عقب .

سرمدى - جاودان

سطوت - قهر و غلبه

سلب - آنچه كشته در جنگ همراه دارد .

سلسال - آب شيرين و گوارا

سلماى - تختهء رنگين كه كودكان بر آن چيزى نويسند .

سماك رامح - ستاره‌ايست بزرگ برابر بنات النعش .

سمط - رشتهء مرواريد و جز آن

سمك - ماهى ، مقصود ماهىيى است كه به پندار بعضى از قدما زمين بر پشت آن است .