دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ٣٠١

تاريخ ميرزا [ محمد ] ابراهيم مجلس‌نويس

صدق نسب ، ز مهر نبوت دهد خبر * حُسن حسب ، نگين سليمان كند عيان

در بوستان خلدنشان عدالتش * با شاهباز گشت كبوتر هم‌آشيان

هر كس چو سايه ، جبهه به خاك درش نهاد * شد همچو آفتاب جهانگير در جهان

بر كوه اگر نظر كند از راه تربيت * بىغش طلاى ناب برآيد ز جرم كان

از ديدهء كمال‌شناسى نظر فكند * بر زبدهء گروه خردمند اين زمان

همنام جدّ سيّد بطحا خليل حق * كش از صفاى جبهه هنرها بود عيان

صاحب عيار سكهء دانش كه از شعور * بنهاده پاى تجربه بر فرق فرقدان

حزمش نظر كند چو به انديشهء صواب * سازد نهفته‌هاى بدا را همه عيان

رأيش دهد چو مدرس تدبير را ضياء * باشند عقل و هوش چو طفلان تازه‌خوان

آنجا كه تير رأى صوابش كشاد يافت * سازد قضا به جان و دل از مدعا نشان

راهى به سوى همت عالى مكان اوست * اين جادهء سفيد كه گويند كهكشان

يك رشحه از مداد وى آثار صد مدد * يك نقطه‌اش ز كلك و تمناى يك جهان

وقت دعا رسيد كه كروبيان ز صدق * برداشتند دست به آمين در آسمان

تا در سپهر ، زهره به رامشگرى بود * تا در زمين ، به كعبه شتابند حاجيان

بادا هميشه درگه او مجمع 13 سرور * بادا مدام طوف درش سعى مردمان

زين منصب عظيم كه از پرتوش شده * روشن چراغ ديدهء اميد دوستان