دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ١٩٨

ذكر كافر نعمتى و عصيان و اظهار بغى و عدوان فوجى از طايفهء افشار در نواحى بلدهء رى و رودبار به وسوسه و تلبيس شريك ابليس از شياطين ناس

و جارح ، به اجراى امر واضح « النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَ السِّنَّ بِالسِّنِّ وَ الْجُرُوحَ قِصاصٌ » 114 سمت اختصاص يابد . و بدين سبب نيز جمعى از آن قوم شقاوت‌اختصاص به مكافات اعمال به قصاص مىرسند . و بقية السيف ايشان به آقانزار مين‌باشى و ساير يوزباشيان سپرده شده املاك و باغات و عمارات آن طايفهء طغات كه در حضور اهل خبرت به مبلغ يكهزار و نود و هشت تومان به قيمت درآمده بوده حسب الرقم به ضبط وزير قم ( 170 ب ) داده مىشود و قدرى از دواب و اغنام آن قوم « أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ » 115 كه به عنوان غنيمت به دست غازيان نصرت‌فرجام افتاده بوده به انعام ايشان مقرر مىگردد .

و پس از وصول اين اخبار مسرت‌آثار به دربار عظمت‌مدار حسب الفرمان قضا - جريان به عهدهء يوزباشى آجرلو مقرر گرديده كه آن اسيران قيد خذلان را كه موازى پانصد و هفتاد و هفت نفر بوده‌اند با جماعت الواير كه قبل از اين گرفتار سلسلهء ادبار گرديده بوده‌اند به مرو برد و به بيگلربيگى آنجا سپرده قبض ، بازيافت و به درگاه جهان‌پناه آورد كه مشار اليه آن زشت‌سيرتان افسادطلب را در حبس دائمى و تعب داشته قطع مادهء شر و شورشان شود . « فَقُطِعَ دابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » 116