دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤
ذكر ظهور طغيان و عصيان سليمان كرماج بىايمان با اولياى دولت ابدتوأمان و زياده‌رويهاى آن مدبر خذلان‌نشان
ذكر ظهور طغيان و عصيان سليمان كرماج بىايمان با اولياى دولت ابدتوأمان و زياده‌رويهاى آن مدبر خذلان‌نشان
ذكر ظهور طغيان و عصيان سليمان كرماج بىايمان با اولياى دولت ابدتوأمان و زياده‌رويهاى آن مدبر خذلان‌نشان
و دست درازيهاى او با انصار و اعوان شياطين مكان به بعضى از سرحد و ثغور ( 107 ب ) ممالك جنت‌نشان كردستان و مجادلاتى كه فى ما بين آن پى سپر طريق طغيان و بعضى از حكام و سلاطين و غازيان ظفر اقتران و چشم‌زخمى كه به تقدير كردگار جهان به بوداق سلطان حاكم مكرى و مرتضى قلى بيك نايب حاكم كلهر و سنقر و كرمانشاهان به منصهء ظهور و اعلان رسيد قال الله تبارك و تعالى « مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ ناراً فَلَمَّا أَضاءَتْ ما حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَ تَرَكَهُمْ فِي ظُلُماتٍ لا يُبْصِرُونَ صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ » . 96
همواره شيوهء ظاهربينان باطن‌كور و شيمهء صورت‌پرستان از معنى ، مهجور در تصاريف زمان و تحاريف جهان آن است كه در هنگامى كه صيقلى صباح به حكم جناب فالق الاصباح به مصقل وضاح « مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ » 97 صيقل‌كارى آغازد و محفل‌افروز رواح به امر برازندهء مساء و صباح ، قنديل زجاجى « كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ » 98 را بر گوشهء طاق اين مقرنس رواق معلق سازد ، مرآت مهر باهر الانوار را از تزاحم زنگ ظلمت و تراكم رنگ كدرت ، ظاهرا تيره و تار پندارند و تيغ عالم‌گير آفتاب منير را از تصادم مواد ظلام ، در نيام انظلام قرين انكساف و انكدار شمارند ، ليكن چون از دميدن نفس « وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ » 99 به قبهء غبار ، ظلمانى شب‌تار ، زدوده آيد و دست جهان‌آراى سماك 100 مساء و غشاء عشاء از بر و دوش روزگار ربايد ، آنگاه هر خيره‌چشمى ، بر جمال صبيح و چهرهء وضيح او نگاه ( 108 آ ) نتواند ، بلكه مانند خفاش ، آن مصدوق « يَنْقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ » 101 را مطلقا تاب امعان نظر بر رخسارهء نورپاش او نماند . « خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ وَ عَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ » 102 شعر :
چون نور محمدى ز آفاق بتافت * فرخنده دلى كه نور رويش دريافت
برگشته بود بخت كسى كز خورشيد * خفاش‌صفت روى سعادت برتافت