دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ١١١
ذكر روانه ساختن شاهزادهء رفيع الشأن سلطان اكبر خلف پادشاه والاجاه سلطان اورنگ زيب فرمانفرماى هندوستان به سمت آن ولايت وسعت‌نشان و سوانحى كه در ذهاب آن سلالهء دودمان گوركانى رخ نموده باعث انعطاف عنان او از جانب مقصد به تقدير كردگار منان گرديده
اندك فاصله از آلاچوب در وسط بر مسند نشسته و خوانهاى شيرينى چيده بود ، به خدمتش رسيده بعد از سلام ، به آيين مجلس همايون نشستند . و امراى شاهزاده بعد از جميع امراء و ارباب مناصب درگاه جهان‌پناه جا گرفتند . و مقرب الحضره محمد سليم - بيك مهماندار و سركردهء قشون بعد از نايب ديوان‌بيگى نشست و معتبرين جمعى كه به رفاقت شاهزاده مأمور بودند ، در برابر ايستادند و چوب‌داران و ايشيك آقاسيان سركار خود را از نسق ممنوع ساخته به اشارهء عالىجاه ايشيك آقاسىباشى ، يساولان متوجهء نسق گشتند و متوجهء امراء عظام گشته گفت خوش آمديد و تصديع كشيدند .
عالىجاه اعتماد الدوله گفت كه : « رسيدن به خدمت شما تصديع نمىتواند بود .
ولينعمت دعا رسانيده فرمودند كه سفر ، مبارك باشد . » در جواب گفت كه : « دولتش زياد شود . ما نمىدانيم كه شكر توجهات و مهربانيهاى ايشان چگونه كنيم . شاه طوبىآشيان قدس‌مكان ، لطف بسيار مىفرمودند اما ايشان به اتمام رسانيدند . » و قليون طلبيده هر يك از امراء را عليحده تفقد و ( 96 آ ) مهربانى كرد .
در اين وقت ، عالىجاه ناظر بيوتات كه در خدمت اشرف بود ، آمده بعد از سلام گفت كه : « ولينعمت دعا رسانيده ، فرمودند كه جاى شما بسيار خاليست . منزل ، مبارك و سفر ، بىخطر باشد . » باز همان جوابها را به اندك تغييرى در عبارت ، تقرير كرد و ناظر در جاى خود نشسته او را هم به دستور ساير امراء تفقد كرده گفت كه : « ما مىخواستيم كه به دار الارشاد اردبيل رفته ارشاد بيابيم و كمر ما در آستانهء حضرت شيخ بسته شود . آن خود ميسر نشد و در اينجا صورت‌پذير گرديد . » و كسوت حضرت شيخ را هم توجه كردند . « اين هم همان حكم دارد و تمام اين سلسلهء رفيعه نور يك چراغند و هميشه پادشاه‌نشان بوده‌اند و ما تفاوتى و فرقى نمىگذاريم . و مىخواستيم كه از راه قم برويم و به زيارت نواب طوبى آشيان قدس‌مكان مشرف شويم و حقوق التفاتهاى ايشان را اقلا بر زيارت و فاتحه اداء نماييم . چون راه قدرى دور مىشود و ما مستعجليم ، ظاهر حال آنست كه احمال و اثقال را از راه نمك فرستاده ، سباى به قم رويم و بعد از زيارت ، روانهء مقصد شويم . حالا بجز اخلاص تحيت و دعا از من كارى نمىآيد و اخلاص من حسب الواقع ظاهر نشده . » عالىجاه ناظر گفت كه : « چرا ظاهر نشده ، چنانچه بايد بر ولينعمت عالميان ظاهر شده . » شاهزاده گفت كه : « نه چنين است . از آثار اخلاص ، قدر آن ظاهر مىشود و ظاهر ساختن آثار در اين وقت ، بر من مقدور نيست . ان شاء الله تعالى بعد از رفتن ( 96 ب ) به هندوستان و متمكن شدن ، مراسلات بسيار خواهد شد . آن وقت آثار اخلاص به منصهء ظهور مىتواند رسيد . » و خطاب به همگى كرده گفت : « مىدانم كه شاه شفقت زيادى دارد ، مىخواهيم كه شما هم مهربان باشيد . » و باز تأكيد كرده گفت كه : « به همه مىگوييم و از همه متوقعيم كه متوجه باشيد . » امراء گفتند كه : « چه گنجايش دارد ، پر ظاهر است كه به تقصير از خود راضى نمىشويم . امر بسيار خطيرى و مهم بسيار