دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ٩٧
ذكر روانه ساختن شاهزادهء رفيع الشأن سلطان اكبر خلف پادشاه والاجاه سلطان اورنگ زيب فرمانفرماى هندوستان به سمت آن ولايت وسعت‌نشان و سوانحى كه در ذهاب آن سلالهء دودمان گوركانى رخ نموده باعث انعطاف عنان او از جانب مقصد به تقدير كردگار منان گرديده
ذكر روانه ساختن شاهزادهء رفيع الشأن سلطان اكبر خلف پادشاه والاجاه سلطان اورنگ زيب فرمانفرماى هندوستان به سمت آن ولايت وسعت‌نشان و سوانحى كه در ذهاب آن سلالهء دودمان گوركانى رخ نموده باعث انعطاف عنان او از جانب مقصد به تقدير كردگار منان گرديده
ذكر روانه ساختن شاهزادهء رفيع الشأن سلطان اكبر خلف پادشاه والاجاه سلطان اورنگ زيب فرمانفرماى هندوستان به سمت آن ولايت وسعت‌نشان و سوانحى كه در ذهاب آن سلالهء دودمان گوركانى رخ نموده باعث انعطاف عنان او از جانب مقصد به تقدير كردگار منان گرديده
چون خداى اكبر آفريدگار و مالك كشور سياه و سفيد عشى و ابكار ، عظم شأنه به حسب حركات نيّر اكبر ( 82 آ ) و تجدد اوضاع مهرانور ، شب و روز را گاهى مصدر سعادت و فيروزى و گاهى مظهر شقاوت و تيره‌روزى ساخته و از آن جهت هميشه تبسم صبح خندان ، مشعر از تجلى مهر تابان بر اعيان جهان و همواره سوگوارى شام بر احزان مخبر از هبوط كوكبهء دولت خورشيد فروزان از رتبهء جهانبانى به خاك تيرهء حرمان و انتقال دولت جهانگيرى به ماه درخشان است . و از فصول اربعه فصلى را مطلع اعتدال و ايتلاف ليل و نهار و عهدى را موجب اختلاف و غلبهء ترك روز بر هندوى شب تار و مدتى را باعث زيادتى زنگيان ليالى بر روميان ايام روزگار و زمانى را وسيلهء سردمهرى و افسردگى و خواب غفلت بخت سوگوار گردانيده و بدان سبب پيوسته ظهور خرمى و سرسبزى روزگار از اهتزاز نسيم بهار و شهداندوزى ذايقهء جان در موسم تابستان از ايناع اثمار و عبرت‌بخشى بينندگان هنگام خزان ، از برگ‌ريزى اشجار و استعداد لشكر قيامت اثر دى از اسلحهء رعد و برق و تگرگ و امطار ، جهت قلع و قمع آثار كهن گشتهء روزگار و تازه كردن خرمى بلاد و امصار است . و مالك الملك على الاطلاق و مدبر خالق انفس و آفاق به جهت بقاى نظام اوضاع جهان و ايتلاف ميان ابناى زمان و امتياز اعزه از اذلهء بلاد و اقتصاد بين الامم و العباد به محض حكمت بالغه و مصلحت كامله و عنايت شامله به مضمون « ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ » 31 ( 82 ب ) بعضى را به رتبهء والاى برترى و بختيارى ، ممتاز و جمعى از ايشان را به مصداق « وَ رَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجاتٍ » 32 به درجهء قصواى سرترى و شهريارى سرافراز ساخته كه از ترس دورباش سطوت ايشان از اعالى برادانى ، ستمى و از اقويا بر ضعفا ، المى نتواند رسيد . و به دستگيرى معدلت آن گروه باشكوه ، مظلوم ، تدارك ظلم ظالم جفاكيش و به موميايى مرحمت آن سلسلهء جليله ، مجبور ، جبر كسر و جبر خويش تواند نمود .
ما صدق اين مقال صورت احوال نقاوهء دودمان گوركانى سلالهء سلسلهء شهريارى و