دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ٧٩
[ دنبالهء 1106 ] ذكر وقايع سال ميمنت‌مآل تنگوزئيل تركى مطابق سنهء ست و مائة بعد الف هجرى كه دومين سال سعادت اشتمال جلوس مباركى مأنوس همايون‌فال است و شرح ابتسام گلهاى مرام بعضى از غلامان اخلاصى مقام به اهتزاز نسيم عنايت عالميان شامل اعليحضرت مرشد كامل
[ دنبالهء 1106 ] ذكر وقايع سال ميمنت‌مآل تنگوزئيل تركى مطابق سنهء ست و مائة بعد الف هجرى كه دومين سال سعادت اشتمال جلوس مباركى مأنوس همايون‌فال است و شرح ابتسام گلهاى مرام بعضى از غلامان اخلاصى مقام به اهتزاز نسيم عنايت عالميان شامل اعليحضرت مرشد كامل
[ دنبالهء 1106 ] ذكر وقايع سال ميمنت‌مآل تنگوزئيل تركى مطابق سنهء ست و مائة بعد الف هجرى كه دومين سال سعادت اشتمال جلوس مباركى مأنوس همايون‌فال است و شرح ابتسام گلهاى مرام بعضى از غلامان اخلاصى مقام به اهتزاز نسيم عنايت عالميان شامل اعليحضرت مرشد كامل
چون سلطان آفاقگير ملك خاور و خاقان سريرآراى چهارم كشور به فرمان كردگار قديم به منطوق « وَ الشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَها ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ » 1 رخت دارايى و رحل جهان‌آرايى به مرحل حمل كشيده فضاى آن محفل مينومشاكل را به فروغ مشعلهء ( 68 آ ) « وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً » 2 برآراست و شهريار فيروزى آثار بهار به حكم جناب داور كردگار ، عظام رميم پژمردگان اديم را مصدوقهء « تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ » 3 ساخت ، ساحت روزگار را از غبار كدورت و انكسار ، به آب‌پاشى مدرار « وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً » 4 بپيراست . [ شعر ] :
گشت طراوت‌فزا باز نسيم بهار * زنگ ز دلها زدود صيقلى روزگار
رايت نوروز گشت سايه‌فكن در زمين * شست ز ابر بهار صحن چمن را غبار
و سردىديدگان هنگام دى ، باز هنگامهء جلوه‌گرى پياپى گرم نمودند . و آسيب‌رسيدگان صرصر خزان به فحواى « مُتَّكِئِينَ عَلى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَ عَبْقَرِيٍّ حِسانٍ » 5 كمر فراغت در مسند استراحت گشودند . و شاهدان سرابستان جهان كه از سردمهرى روزگار و ايام ، مصدوقهء « حُورٌ مَقْصُوراتٌ فِي الْخِيامِ » 6 گرديده پا در دامن انزوا كشيده بودند ، نقاب از چهرهء حجاب « لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنْسٌ قَبْلَهُمْ وَ لا جَانٌّ » 7 ربودند . ازهار و رياحين ، دست نشاط از آستين برآورده جلوه‌گرى آغاز نهادند . نسرين و ياسمين مانند لالى ثمين از صدف زمين ، برآمده در دكّان خودفروشى گشادند . و منادى عنايت حضرت ملك علام ، نداى فرح‌فزاى « وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ » 8 به گوش هوش ايام رسانيده و ساقى مرحمت كردگار باقى رحيق مسرت رفيق « إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ ( 68 ب ) مَفازاً حَدائِقَ وَ أَعْناباً وَ كَواعِبَ أَتْراباً » 9 به مذاق اشتياق خاص و عام چشانيد .
گلشن پيراى سرابستان روزگار اعنى بندگان اشرف جم‌قدر سكندروقار بعد از گستردن بزم مجلس عيدى در عمارت آسمان‌نمون چهل‌ستون و گذرانيدن ايام نوروز فيروز به