دستور شهرياران ( فارسى ) — الصفحة ٦٨
غزوهء شاهويردى خان حاكم دار الامان كرمان با آن طايفهء خذلان‌نشان
غزوهء شاهويردى خان حاكم دار الامان كرمان با آن طايفهء خذلان‌نشان
غزوهء شاهويردى خان حاكم دار الامان كرمان با آن طايفهء خذلان‌نشان
چون قراولانى كه حاكم مزبور بر سر راه مرور و عبور آن قوم مغرور تعيين نموده بوده خبر ورود جمعى از خذلهء مزبوره را مىرسانند ، حاكم مشار اليه از كرمان بر سبيل استعجال ، روان گشته خود را به خبيص مىرسانند و از آنجا معلوم مىشود كه آن كفرهء ظلمه ، گوك من توابع خبيص را تاخته ، مال و اسباب بسيارى ( 63 آ ) برده جمعى را قتيل و اسير نموده‌اند . حاكم مزبور به تعاقب ايشان ايلغار نموده در دامنهء كوه مزبور ، مشهور به منح كوه به ايشان رسيده فرصت ساختن حصار از شتران نداده بر ايشان مىتازند و به اندك دست‌بازى و كشته شدن و اسير گرديدن دو نفر از ايشان آن گروه بىشكوه ، از محافظت مال و شتر به ستوه آمده دست از آنها برداشته خود را به كوه مىكشند و ظلمت شب ، مساعدت بخت آن تيره‌روزگاران نموده ، يورش كوه ميسر نمىشود . آن جماعت را در آنجا محاصره مىفرمايد و اواخر شب پايين آمده از جانبى كه خواجه عبد الرشيد يوزباشى ملازمان حاكم بوده گريخته بودند . و صبح بر حاكم معلوم مىشود كه ايشان فرار نموده‌اند جمعى را به تعاقب تعيين مىكند به ايشان نرسيده ، مراجعت مىنمايند .
و چون حاكم از كرمان كس به اطراف فرستاده چريك طلب نموده بودند ، ميرزا مظفر حسين شيخ الاسلام سابق كرمان جمعى چريك از محال ملكى خود برداشته به خدمت حاكم مىرفته كه در عرض راه به آن قوم تباه برخورده ، بالضروره به مجادله مىپردازد و پاى او را به گلوله زده مىشكنند و جماعت چريك ، فرارى شده او با دو سه نفر از ملازمان خود در ميان آن قوم شوم مىماند و از زيادتى غيرت ، آن مقدار جنگ مىكند تا شش نفر از آن طايفهء تيره ضمير را به بئس المصير فرستاده ، زخم شمشيرى نيز علاوهء زخم سابق او شده به درجهء رفيعهء شهادت ( 63 ب ) مىرسد و مصدوق مضمون عنايت منطوق « وَ لَئِنْ قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَحْمَةٌ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ » 142 مىگردد .
و خواجه عبد الرشيد به جهت تدارك كوتاهى كه از او سر زده بود مستدعى رخصت تعاقب شده بعد از ابرام بسيار ، مرخص شده با دويست نفر روانه مىشود و در حوالى قلعهء كشب به ايشان رسيده معارض نگرديده شب در قلعه بيتوته نموده روز از قلعه برآمده اثرى از آن جماعت نمىيابد و قدرى هم در بيابان تعاقب كرده بعد از آنكه چند