تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — الصفحة ٦١٨

2 . فهرست اشعار و امثال و حكم

ز فيض دولت صاحب قرانى * سراسر در نشاط كامرانى

، 367

ز گرد سپاه آسمان بست ميغ * همه گرز باريد و پيكان و تيغ

، 341

زمانه برگ عشرت ساز كرده * فلك درهاى دولت باز كرده

، 367

زمانه كرد آهنگ طرب‌ساز * در عشرت به روى خلق شد باز

، 218

ز مشك‌افشانى باد طربناك * عبيرآميز گشته نافه خاك

، 482

زمين گسترد مهد خسروانى * به گيتى زد صلاى شادمانى

، 218

زمين هول قيامت ديد و لرزيد * ز لرزه كوه موج آهنگ گرديد

، 339

زهى تصور باطل زهى خيال محال !

، 64

ز يكديگر بكنندش بسان صورت موم * به فرض اگر تن بدخواه باشد از آهن

، 284

زين بشارت زنى ار بر لب ديوار انگشت * چون لب غنچه خندان به سخن مىآيد

، 285

سبحان من تحير فى ذاته سواه * فهم و خرد به كنه كمالش نبرده راه

، 296

ستم رسيده او نيست غير حاتم و معن * كه صيت همت‌شان يافت در زمانه فتور

، 335

سخت‌سر ، نرم دم ، آكنده سرين ، پهن كفل * چرب مو ، سخت‌پى ، افراخته سر ، ريخته پا

، 274

سر چشمه بايد گرفتن به بيل * چو پر شد نشايد گذشتن به پيل

، 392

سر نكشد شاخ نو از سروبن * تا نزنى گردن شاخ كهن

، 66

سرودند اين نغمهء دلنواز * كه اين دولت و شوكت بر كمال

، 287

سرى كو نياورده گاهى سجود * بجز سجده تا حشر كارش نبود

، 307

سرى كه گردن از امرت كشيد گردونش * بر آستان تو آخر چو گوى غلطان كرد

، 240

سزد به ذات شريفش نسب نمايد فخر * ز آفتاب نسب‌نامه كس نخواسته است

، 49

سلامت رخت بربست از چپ و راست * از آب تيغ توفان اجل خاست

، 203

سلطان گل از كمال اعزاز * بنشست فراز مسند ناز

، 506

سم اين آسمان جولان ز مسمار * ثوابت را به چرخ آرد چو سيار

، 316

سنين عمرش افزاينده باد ! * زمان دولتش پاينده بادا

، 274

شب قدر است طى شد نامه هجر * سلام فيه حتى مطلع الفجر

، 331

شد از روشنايى شمع و چراغ * سپهر از كواكب سراپاى داغ

، 335

شكر خدا كه هرچه طلب كردم از خدا * بر منتهاى همت خود كامران شدم

، 330

شمار سپه بود از حد برون * ز طول امل عرض لشكر فزون

، 306

شنيدم ز دانشورى هوشمند * كه گردن‌كشى را همى داد پند

، 108

شود خورشيد اگر گل ميخ آن نعل * دود در كوه مانند شفق لعل

، 345

شود رايش چو زينت‌بخش عالم * سكندر كى ز آئينه زند دم

، 316

شهان زيور و زينت عالم‌اند * شهان فخر نوع بنى آدم‌اند

، 242