تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٤

در بيان نهضت موكب جهانگشا از منزل بوريا و عبور نمودن بار و بنه سركار و الا از درياى جمنا و وقوع محاربات موفور فيما بين قراولان موكب منصور و صاحباجى پتيل مقهور و ذكر رو آوردن امراى افغانيهء هندوستان به درگاه خاقانى و ورود اعلى حضرت ظلّ سبحانى به قصبهء لونى

به ديوان بيگى شهرهء عالم است * به تعريف او هرچه گويم كم است

زهى جوهر عقل و فرزانگى * زهى زور بازوى مردانگى

به هر معركه مىرود بهر جنگ * دليرانه مانند شير و پلنگ

نديده است او را كسى خوفناك * ندارد ز كين بدانديش باك

خط بندگى داده در كارزار * به او رستم و گيو و اسفنديار

به اقبال خاقان با داد و جود * در اين رزم مردانگىها نمود

به صحرا ز خون عدو لاله كاشت * به دل داغها دشمنان را گذاشت

به مردى صف كافران را دريد * سر جمله چون هندوانه بريد

القصه لشكر ظفرپيكر از هر طرف حمله‌آور گرديده و كفار بسيار را به ضرب شمشير آبدار روانهء دار البوار كرده از كشته‌ها پشته‌ها ساخته .

سرهنديان زير پا لخت‌لخت * همى ريخت چون جوز هند از درخت

سياهان هند از يسار و يمين * فتادند چون سايه‌ها بر زمين

و بقية السيف تاب مقاومت نياورده راه فرار و طريق ادبار پيمودند . مأمورين ظفرقرين تا سنگر آنها تعاقب نموده و جمعى را قتيل و تعداد كثير را اسير نموده و يراق و اسلحه و اسباب و پنج هزار نيزه سر از آنها گرفته و پنج هزار رأس اسب به‌دست آورده با اسراى زنده كه دستگير دليران شيرگير شده بودند ، به معسكر ظفرپرور مراجعت نمودند . رؤس منحوس هنود مردود را از نظر انور گذرانيده و به قلم لشكرنويسان ديوان اعلى داده ، تهنيت‌گويان زبان به دعا و ثناى خديو زمين و زمان گشادند و بعد از بلند شدن آوازهء نقارهء شاديانهء فتح و ظفر ، پادشاه دين‌پرور مرحمت‌گستر دادگر همعنان سعادت و بهروزى و همدوش نصرت و فيروزى ، روى توجه به جانب دريا فرموده و از همان معبر كه اردوى معلى و بنه و الا همراه شاه ولى خان مرور نموده بود ، به كمال فرحت و سرور از آب عبور فرمودند و به شرف ركاب‌بوس اشرف ، آبروى دريا را افزودند .

بنازم به اين شاه فيروزمند * كه هرگز مبادش ز گيتى گزند

به يك تندباد نهيبش شد آب * دل اندر بر خصم همچون حباب

و اين فتح به تاريخ يكشنبه نهم ماه جمادى الاول نصيب اولياى دولت ابدمدت گرديد .

الحمد اللّه على ذالك . اردوى معلى كه آن طرف دريا به دولت اقبال نزول اجلال فرموده بود ، روز ديگر كوچ نموده به ارادهء رفتن شاه جهان‌آباد از راه سهارنپور چنانچه سابقا