تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — الصفحة ٤٠٣

در بيان نهضت موكب جهانگشا از منزل بوريا و عبور نمودن بار و بنه سركار و الا از درياى جمنا و وقوع محاربات موفور فيما بين قراولان موكب منصور و صاحباجى پتيل مقهور و ذكر رو آوردن امراى افغانيهء هندوستان به درگاه خاقانى و ورود اعلى حضرت ظلّ سبحانى به قصبهء لونى

آن گروه شقاوت‌نصيب ، به دليران ظفرنشان اشاره فرمودند . شاه پسند خان با دستهء قراولان پيش ايستاده بود و اللّه يار خان ايشك آقاسى و خان جان خان سردار و صمد خان محمودزيى و ديگر خوانين فدويت‌آئين با دسته و توابين به كمك او تعيين شده ، مقابل فوج حريف به ترتيب و ترديف صف كشيده منتظر فرمان همايون بودند . حسب الحكم اشرف به معاونت و معاضدت يكديگر سرگرم آتش‌افروزى معركهء دشمن‌سوزى گشتند و به اخگرريزى گلولهء زنبورك و تفنگ ، عرصهء جنگ بر مخالفان تنگ گردانيدند و از تيرباران پيكان و طغيان آب تيغ و سنان جانستان ، بناى هستى آن گروه خانه‌خراب را به آب رسانيدند .

شد از برق كين گرم ، بازار جنگ * خروشيد باز اژدهاى تفنگ

همى رفت دشمن به خواب فنا * دمادم ز خوابيدن ماشه‌ها

ز بس آتش كينه‌ها درگرفت * عرق بر بدن رنگ اخگر گرفت

ز برج كمان طايران خدنگ * پريدند بر روى مردان جنگ

نهان گشت از تير فرق عدو * بدانسان كه در زير برگش كدو

گذشتى خدنگ از تن زخم‌دار * به بىرحمى باد از لاله‌زار

چنان تيغ را بود شوق مصاف * كه چون برق جستى ز ابر غلاف

نكردند از اقبال ظل اللهى * اميران در آن معركه كوتهى

همه متفق گشته با يكدگر * پى خدمت شاه بسته كمر

به تير و تفنگ و به تيغ و تبر * شكستند آن كافران را كمر

چو شير و هزبر و چو ببر و پلنگ * به خون عدو پنجه را كرده رنگ

دليران علم چون برافراختند * تبرزين به كف اسب را تاختند

در آن گير و دار آسمان هر زمان * زدى نعره الامان الامان

فوج دوم كمكى - كه پشت سر آن مخذولان براى قوت الظهر بر كنار نهر ايستاده و به محاربه آماده بودند - عبد اللّه خان ديوان بيگى با دستهء بهادران جرّار فوفلزيى و مبارزان خون‌خوار عليزيى ، اسپ انداخته و از آب گذشته بر قلب و جناح ايشان تاخته ، دست زد و برد گشاده و چون شير ژيان و ببر بيان در گلهء آن روبهان افتاده به ضرب و حرب آلات جنگ و تير و تيغ و تفنگ داد جلادت و مردانگى داده .

ز خانى كه عبد اللهش نام شد * همه كارها زو سرانجام شد