تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — الصفحة ٢٨٣
در بيان مأمور شدن خان جان خان سردار سپاه ظفرتوأمان به تنبيه گردن‌كشان ممالك تركستان
در بيان مأمور شدن خان جان خان سردار سپاه ظفرتوأمان به تنبيه گردن‌كشان ممالك تركستان
در بيان مأمور شدن خان جان خان سردار سپاه ظفرتوأمان به تنبيه گردن‌كشان ممالك تركستان
چون ايل قطغانيه در سال ماضى التهاب آتش فساد و ايقاد نايرهء عناد نموده ، غبار شورش برانگيخته آبروى اطاعت و انقياد بر خاك نافرمانى ريخته بودند و سهراب بىسركردهء آن طايفهء شرير به غرور اجتماع اعوان و انصار كثير ، در ترسّل ملازم به ركاب سلطانى و ايصال مال ديوانى با والى و عمال تركستان به اظهار بغى و طغيان پرداخته ، با وصف صدور ارقام مطاعه در خصوص امتناع حركات ناشايسته و ارتكاب اطوار نابايسته ، متيقّظ و متنبّه نگشته و به اتفاق جملگى قطغانيه گوش هوش به پنبهء غفلت و بىخردى آكنده ، به سلوك مسلك ناهنجارى و جاده‌پيمايى سبيل سرتابى و ناهموارى ، قدم جهل افشرده ، راه عاقبت‌انديشى و آخربينى نسپرده بود و از نامساعدى بخت سافل و ناسازى طالع آفل ، از قبول فرمان واجب الاذعان سرباز زده ، آب بىلجام مىخورد و به خودسرى و خودرايى به سر مىبرد و از غنوده‌بختى و بىبصرى ، نظر به مآل كار نمىگشاد و داد تبه‌رايى مىداد .
دشمن به دشمن آن نپسندد كه بيخرد * با نفس خود كند به مراد هواى خويش
در اين وقت تنبيه و تأديب آن بىخبران مست باده غرور و گوشمال آن بىادبان سخن‌ناشنو از خرددور ، منظور همت جهانگشاى عالم‌آرا گرديد و راى اصابت‌پيراى فرمانرواى اقليم‌گشا ، استيصال سركشان فسادآما واجب ديد .
آرى ، خون صالح كه اصل حيات و زندگانى و غازه چهرهء زندگى جسمانى است و طبيعت بشرى كه حاكم دار الملك بدن و ضابط امور جزئيه و كليه شهرستان تن است ، نسبت به مواد ديگر در محافظت خون بيشتر اهتمام به جاى مىآرد و سررشتهء حفظ آن هيچ‌گاه از دست احتياط فرونمىگذارد ، و ليكن چون خون از حليهء صلاح عاطل و عارى مىشود و قريب آن مىرسد كه افساد آن به مواد ديگر سرايت كند ، ناچار طبع سليم براى پاس صحّت اعضاء و مواد ، به اخراج دم رضا و به نيش نيشتر امرفرما مىگردد و بر اين نسق قطع سررشتهء حيات مفسدان عنيد و شرارت‌پيشگان مريد ، از بهر امتناع مآثر شناعت فسدهء مرده ، به وضيع و شريف و قوى و ضعيف عباد اللّه - كه به منزلهء اعضا و جوارح شخص ملك‌اند - واجب همم و ناگريز نيّات بهيهء سلاطين مظلوم‌نواز ظالم‌گداز