كشف اليقين ( فارسي ) — الصفحة ٣٣٨

مبحث نوزدهم : پيرامون فرزندان حضرت ( ع ) :

ج - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ ، فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ [ نساء / 59 ؛ ] . بازگرداندن امور به خدا يعنى پذيرش آن چه در قرآن است و بازگرداندن امور به پيامبر يعنى پذيرش حكم پيامبر و اين هر دو به مساوات ، شرط كمال ايمان به خدا و روز واپسين است . د - وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ [ نحل / 44 ؛ ] . قرآن ، بدون تبيين پيامبر ، مبهم است و « لام » در « لتبيّن » براى بيان غرض از نزول قرآن است . ه - وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلَّا لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي اخْتَلَفُوا فِيهِ [ نحل / 64 ؛ ] . اين آيه در رساندن مقصود از آيهء قبل ، رساتر است و در آن افزايش حصر است در غرض نزول و تصريح به اين كه تنها در قرآن ، اختلاف ممكن است و براى پيمودن اين گردنه وجود پيامبر لازم است . و - وَ كَيْفَ تَكْفُرُونَ وَ أَنْتُمْ تُتْلى عَلَيْكُمْ آياتُ اللَّهِ وَ فِيكُمْ رَسُولُهُ وَ مَنْ يَعْتَصِمْ بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِيَ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ [ آل عمران / 101 ؛ ] . تلاوت آيات به سوى راه مستقيم هدايت نمىكند مگر با وجود پيامبر و تبيين او و با اين دو امر است كه چنگ زدن به خداوند سبحان صورت مىپذيرد . ز - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ، آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ الْكِتابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلى رَسُولِهِ [ نساء / 136 ؛ ] . نداشتن ايمان به يكى از آن‌ها ايمان را ناقص و حتّى در حقيقت از ميان مىبرد . ح - وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ النَّبِيِّ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ [ مائده / 85 ؛ ] ط - رَبَّنا آمَنَّا بِما أَنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ [ آل عمران / 53 ؛ ] . ى - وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ ، قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِؤُنَ [ توبه / 65 ؛ ] . ك - ذلِكَ جَزاؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِما كَفَرُوا وَ اتَّخَذُوا آياتِي وَ رُسُلِي هُزُواً [ كهف / 106 ؛ ] . ل - : فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا [ تغابن / 8 ؛ ] . مقصود از نور در اين جا همان گونه كه بيش‌تر مفسّران گفته‌اند قرآن است . م - بَلْ مَتَّعْتُ هؤُلاءِ وَ آباءَهُمْ حَتَّى جاءَهُمُ الْحَقُّ وَ رَسُولٌ مُبِينٌ [ زخرف / 29 ؛ ] . مقصود از حق در اين جا همان گونه كه بيش‌تر مفسّران گفته‌اند قرآن است . ن - فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ [ دخان / 58 ؛ ] . اين آيه ، مفهوم آيهء تكرارى در سورهء قمر را تبيين مىكند : وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ، و حاكى از آن است كه پيامبر تنها سبب تيسير قرآن مىباشد . س - يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمْ بُرْهانٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكُمْ نُوراً مُبِيناً [ نساء 174 ؛ ] . مقصود از برهان ، پيامبر و مراد از نور ، كتاب اوست . ع - إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ [ نساء / 105 ؛ ] . اين آيه حاكى از آن است كه اختلاف مردم ، روى نياوردن آن‌هاست به سخن پيامبر در آن چه در كتاب خدا با بينش الهى آشناست و آن‌ها آشنا نيستند ، و روى آوردن به هدايت پيامبر ( ص ) ، امرى ضرورى است . ف - قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبِينٌ [ مائده / 15 ؛ ] . مقصود از نور در اين جا پيامبر اكرم ( ص ) است . اين آيات ، عدم جدايى كتاب و پيامبر را تبيين مىكند . از آن جا كه ما در اين كتاب جايگاه اهل بيت را نسبت به پيامبر به ثبوت رسانديم و بيان داشتيم كه آن‌ها همه نورى واحد و همگى جانشينان پيامبران در همهء امور و شئون جز نبوّت هستند پس اين آيات به اهل بيتى مربوط هستند كه حاملان قرآن و قرآن گويا به شمار مىآيند . پيامبر ( ص ) خود ، حق عترتش را تبيين كرده مىفرمايد : خدايا ! آن‌ها از من و من از آن‌هايم .