كشف اليقين ( فارسي ) — الصفحة ١٤٨
مبحث دوم : در جهاد :
خداوند ، ادّعاى على را تصديق كرد و به ايمان و هجرت و جهاد او گواهى داد . « 1 »
( 1 ) جنگ‌هاى حضرت ( ع ) مشهور است . ابو اليقظان در بارهء جنگ بدر مىگويد : بدر
( 1 ) شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 200 - 201 در ذيل آيهء : يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ [ فتح / 29 ] . نزول اين آيه در حقّ امير المؤمنين ( ع ) مىگويد : « بدون ترديد كسى كه به برآشفته كردن كافران ممتاز باشد ناگزير بايد مصمّم‌ترين و سرسخت‌ترين و برهانىترين و مؤثرترين و داناترين و دانشمندترين مسلمانان باشد و چنين نيست مگر پيامبر و امام » . وى در همين كتاب / 246 - 247 در بيان بند « فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ » در اين آيه مىگويد : « اين دلالت دارد بر جهاد سترگ امير المؤمنين در برابر ديگران ، و آن كه جهادش فراوان باشد و بر ديگران فزونى گيرد تا جايى كه اسلام را با شمشير خود اعتدال بخشد نزد خدا به سبب فضلش ، شايسته‌تر و محق‌ّتر است براى امامت و از آن جا كه چون نخست ، اسلام با شمشير او اعتدال يافت در پايان نيز براى دريافت يارى خدا شايسته‌تر است ، و اصول و فروع را بيش‌تر رعايت خواهد كرد » . نيز بنگريد به : الخصائص / 253 و معالم المدرستين 1 / 137 و دلائل الصّدق 2 / 552 - 563 .