تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — الصفحة ٦٣٣
امر سوم : انطباق اين روايت بر محمّد بن عبد اللّه بن الحسن بن الحسن بن ابى طالب ابو عبد اللّه ملقّب به نفس زكيّه
تاريخى ثابت شود چاره‌اى نداريم جز اين كه معتقد به انحراف اين سيّد انقلابى شويم ، لكن دليل نمىشود كه مقصود از اخبار قتل او نيست ، زيرا در اين صورت « قتل نفس زكيه » يعنى قتل محمّد بن عبد اللّه كه معتقدانش نام زكيه را بر وى نهاده‌اند ، و بر طبق شهرتى كه در بين مردم پيدا كرده ، در روايات هم به همان اسم آمده است .
( 1 ) قرينهء چهارم : كشته شدن محمّد بن عبد اللّه پيش از تولّد حضرت بقيّة اللّه - عليه السلام - بوده است ، و در اين صورت نمىتوان آن را جزء علائم ظهور دانست و لذا بايد منتظر شخص ديگرى باشيم .
اين قرينه چندان دلالتى نمىتواند داشته باشد زيرا ممكن است يك علامتى پيش از تولّد آن حضرت باشد ، زيرا برنامه‌ريزى الهى فقط از زمان اسلام شروع نشده است ، بلكه از آغاز زندگى بشريّت بوده است ، بنابراين تمام پديده‌هاى بزرگ مىتواند اشاره‌اى به ظهور داشته باشد ، و ما قبلا شنيده‌ايم كه نابودى دولت اموى و قيام دولت بنى عبّاس و خروج پرچمهاى سياه از جمله نشانه‌هاى ظهور مىباشند ، و تمامى اينها پيش از ولادت حضرت مهدى - عليه السلام - است .
( 2 ) قرينهء پنجم : پيشگوئى نسبت به قتل نفس زكيّه در روايات به همراه يا بعد از وقايعى ذكر شده كه يقينا تاكنون ايجاد نشده است و لذا فهم عمومى از سياق عبارات همان است كه تاكنون انجام نشده باشد ، و لذا نمىتوانيم مقصود از نفس زكيه را محمّد بن عبد اللّه بگيريم بلكه بايد اشاره به كشته شدن شخص ديگرى باشد كه در آينده انجام خواهد گرفت .
( 3 ) از آن جمله روايات پنج علامت همچون فرمايش حضرت صادق - عليه السلام - كه فرمود « 23 » : « براى قائم پنج علامت است : سفيانى ، يمانى ، صيحهء آسمانى ، قتل نفس زكيّه و فرو رفتن در زمين . » و روايت بر شمارى امور محتومه همچون فرمايش حضرت صادق - عليه السلام : « ندا از حتميّات است . سفيانى محتوم است . يمانى و قتل نفس زكيه محتوم است . . . » « 24 »
( 23 ) غيبت نعمانى / 252 . ( 24 ) غيبت نعمانى / 252 .