تاريخ الغيبة الكبرى ( تاريخ غيبت كبرى ) ( فارسي ) — الصفحة ١٨١

ديدگاه پنجم : بررسى كلمات و مضامين نامه اوّل

تشكيل داده و زمام امور را در دست بگيرد . بنابراين ائمّه معصومين زمامدارانى مىباشند كه آمادگى نهضت بزرگ جهانى را داشته و قابليّت كافى را براى رهبرى جهانى دارا مىباشند .

( 1 ) مقدمه سوم :

رهبرى در سطح جهانى نيازمند الهام‌گيرى از سوى خداوند است ، زيرا رهبرى جهانى چيزى بسيار عميق و پيچيده است . مىبينيم كه براى اداره يك كشور كوچك ، افراد تحصيل كردهء سياستمدار و هيئتهاى گوناگون دست به دست هم مىدهند ، قوانين پيچيده و دقيق وضع مىكنند ، تا بتوانند كشورى كوچك را اداره كنند ؛ در عين حال اختلاف و پراكندگى و از هم گسيختگى در كارها وجود دارد .

حال چگونه ممكن است يك فرد بدون الهام خداوندى بتواند تمامى روى زمين را اداره كند و به همهء گرفتاريها شخصا رسيدگى نمايد .

( 2 ) بنابراين تا الهام خداوند نباشد ، اداره جهان ممكن نيست ، و چون بر طبق اعتقاد ما شيعيان حضرت بقية اللّه - ارواحنا فداه - يكى از پيشوايان و ائمّه معصومين - عليهم السلام - است و زمامدار فعلى جهان او است ، از اين جهت بايد حتما به تأييد الهام الهى مؤيّد باشد . وقتى مورد الهام قرار گرفت ، اشكالى پيش نمىآيد كه بگوييم حضرت بر كليّه اعمال و رفتار مردم مطّلع بوده و تمامى رويدادها از نظر شريفش مىگذرد .

اين نظريّه ، با هر دو نظريّه اصلى كه درباره غيبت بود ، سازگار است و منافاتى ندارد .

( 3 ) نظريّه دوم :

ما اگر نظريّه اوّل را ناديده گرفته و گفتيم كه حضرت به طور طبيعى شايستگى رهبرى جهان را دارد و نيازى به انجام معجزه نيست و ملتزم به نظريّه دوم درباره غيبت بوديم ، در اين صورت چون حضرت در بين افراد مردم زندگى مىكند و با مردم در رفت و آمد است و با آنان صحبت مىكند و از اخبار و احوال آنان آگاهى دارد ، بدون اينكه هيچ كس حضرت را بشناسد ، حضرت نيز خود