علوم القرآن ( علوم قرآنى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧
الف ) محكم
بخش دوم 2 محكم و متشابه در قرآن
بخش دوم 2 محكم و متشابه در قرآن
« محكم » و « متشابه » به معناى لغوى
« محكم » و « متشابه » به معناى لغوى
الف ) محكم
الف ) محكم
صاحب قاموس گفته است :
احكمه ، يعنى ، آن را محكم و متقن گردانيد ، فاستحكم ، يعنى : آن نيز مستحكم گرديد ؛ معناى ديگر : آن را از تباهى بازداشت ، مانند :
حكمه حكما ؛ احكمه عن الامر ، يعنى : او را از آن كار منصرف گردانيد ، فحكم ، او نيز منصرف شد ، معناى ديگر : او را از آنچه مىخواست بازداشت ، مانند : حكمه . « 1 »
صاحب لسان العرب گفته است :
احكمت الشىء فاستحكم ، يعنى : آن چيز را محكم گردانيدم و آن چيز نيز محكم گرديد . احتكم الامر و استحكم ، يعنى : كار استوار شد .
از زهرى نقل كرده‌اند كه « حكمت » به معناى « احكمت » مىآيد . « 2 »
با توجّه به اين دو مأخذ لغوى ، به نتايج سه گانه ذيل دربارهء كلمهء « محكم » از نظر لغوى
( 1 ) قاموس ، مادّهء « حكم » ( 2 ) لسان العرب ، مادّهء « حكم »