تفسير قرآنى و زبان عرفانى ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٢

و . هنگامى كه خدا به زبان انسان سخن مىگويد

تاريخى كه از مقاتل آغاز مىشود و به نفّرى مىانجامد دقيقا تاريخ تولّد اين زبان خدايى - انسانى است ، يعنى تاريخ تجربه‌اى كه انسان از زندگى خود مىكند ، زندگيى كه درآن خدا در عين حال هم به صورت حالّ و هم به صورت متعالى متجلّى مىشود ، آن گونه كه در كتاب خود در عين حال هم به صورت « ظاهر » و هم به صورت « باطن » متجلّى شده است ، باطن در سرّ خود و ظاهر در سخن خود كه سخنى به زبان انسان است .