رسم المصحف ( رسم الخط مصحف ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٥
مبحث سوم علامتهايى كه نشانگر برخى از حالات گفتارى است
مبحث سوم علامتهايى كه نشانگر برخى از حالات گفتارى است
مبحث سوم علامتهايى كه نشانگر برخى از حالات گفتارى است
در مبحث اول از اين فصل علامتهاى حركات را برشمرديم . آنها علامتهايى هستند كه حكم علامتهاى حروف صامت و حركات بلند را يافته‌اند و با اينكه در بيرون از خط قرار مىگيرند آنها از لحاظ دلالت به صداى لغوى معين ، همانند حروف صامتند و لذا اين قابليت را دارند كه اگر صيغه كلمات و يا محل وقوع آنها تغيير يابد ، آنها نيز در كلمه جابجا شوند . همچنين درمبحث دوم علامتهايى را كه به نحو ثابتى بر بعضى از حروف افزوده شده ذكر كرديم . اين علامتها بر صداى لغوى معينى دلالت نمىكنند و تنها در اختصاص دادن حرف معينى بر علامت معين نقش دارند ، و اين علامتها همان نقطه‌گذارى اعجام است كه قابليت جابجايى در حروف را ندارند و يك جزء اساسى در شكل حرف به شمار مىروند ، و آنها مانند دنباله حرف هستند كه آن را از حرف ديگر متمايز مىكند همان گونه كه دنباله حرف قاف وقتى در آخر كلمه واقع مىشود ، با دنباله حرف فاء آخر متفاوت است و اين دو حرف با اين دنباله از همديگر تشخيص داده مىشوند . همچنين نقطه گذارى باء با نقطه گذارى ياء متفاوت است و اين دو حرف در حالى كه در آخر كلمه واقع نشوند ،