رسم المصحف ( رسم الخط مصحف ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٥

مبحث دوم علامتهاى حروف صامت در رسم عثمانى

مبحث دوم علامتهاى حروف صامت در رسم عثمانى

مبحث دوم علامتهاى حروف صامت در رسم عثمانى

الفباى نخستين سامى كه گفته مىشود همه الفباهاى مشهور از آن مشتق شده است ، الفباى صامتى بود ، « 1 » يعنى اينكه فقط علامتهاى حروف صامت را داشت ولى علامتهاى حركات را نداشت . الفباهاى مختلف در سرعت تكميل اين نقيصه ، متفاوت بودند و از آنجا كه اصل الفباى سامى نيز چنان بود ، لذا ترتيب قديمى الفبا و حروف ابجدى آن تنها نمايانگر حروف صامت بود و بيست و دو حرف ( ابجد ، هوز ، حطى ، كلمن ، سعفص ، قرشت ) نماينده حروف صامت در چندين زبان سامى بود و چون لغت عربى بر پايه نظام الفباى سامى پايه گذارى شده ، علامتهاى حروف صامتى كه مختص به زبان عربى بود در آخر اين ترتيب قرار گرفت و آنها شش حرف بودند كه به « روادف » شهرت دارند و ترتيب ابجدى به اين صورت درآمد : ( ابجد . . . قرشت ، ثخذ ضظغ ) . « 2 »

از اينجا بود كه علامتهاى حروف صامت در كتابت عربى در دوره نسخه‌بردارى از مصاحف ، بيست و هشت حرف بود و الف در آغاز الفبا علامت حرف صامتى بود كه صداى آن عبارت

( 1 ) بنگريد به : مبحث دوم از فصل مقدماتى همين كتاب . ( 2 ) بنگريد به فصل مقدماتى .