المنطق ( ويليه حدود المنطق لابن بهريز ) — الصفحة ٧١

ساختمان اين كتاب

أو ، گويا هم از آمونيوس « 1 » ، چون كه مىنويسد : « افتتح المصنف كتابه . . . » ، وترجمه گونه‌اى از شرح العبارة والمقولات خود أو باشد چنان كه در صفحهء عنوان دو نسخهء هند وبيروت از چنين نكته‌اى ياد شده است ، وبخش بازپسين آن هم گويا ترجمه‌اى از گزيده‌اى از كتاب قياس باشد .

در منطق ابن مقفع به چند مطلب برمىخوريم كه شايسته است از آنها ياد شود : نخست در مدخل يا فريار ميناس .

1 - موضوع منطق كه از آن به متاع تعبير شده است ، نوشته‌اند كه در شرح آمونيوس بر « ألفاظ الكلية الخمسة » اين گونه تعبير هست ( ص 112 التراث ) .

2 - قسمت وحد .

3 - اقسام حكمت وفلسفه كه به روش خاصي است .

بخشهايى كه أو از سياست واخلاق مىآورد سخنان أرسطو در السياسة العامية وابن بهريز در حدود المنطق وطبري ترنجى در فصل 50 مقالهء المعالجات البقراطية را بياد مىآورد .

4 - صنعت وطينت .

دوم در مقولات يا قاطيقورياس .

1 - عبارت « آخر التفكر أول العمل وأول التفكر آخر العمل » كه مىگويد آن در آغاز كتاب دوم بوده است .

در آغاز اثولوجياى ساختگى بنام أرسطو وگرفتهء از تاسوعات پلوتينوس عبارت « أول البغية آخر الدرك وأول الدرك آخر البغية » مىبينم كه نزديك به آنست ولى در خود انئاد يا تاسوعات چنين چيزى نيست ، در

( 1 ) ص 25 ديباچهء كوامى جيكى بر تفسير كتاب ايساغوجى لفرفوريوس لابن الطيب