المنطق ( ويليه حدود المنطق لابن بهريز ) — الصفحة ٣٧
( ديباچه‌هاى چاپهاى متن وترجمه )
من كتاب اغراض أرسطوطاليس المنطقية للرجل الحكيم أبى على عيسى ابن أبي زرعة النصراني المتولد في ذي الحجة 331 من الحجرة الخاتمية والمتوفى لسبع بقين من شهر شعبان 398 منها » .
دومى به شكسته نستعليق سدهء 11 داراى يك سطرى از پايان مقولات سپس عبارات وقياس وبرهان كه هشت برگى از آن مانده است .
13 - ديوان هند مجموعهء شمارهء 3832 فهرست نشده داراى چند رسالهء فلسفي با همين منطق از ايساغوجى تا برهان ( 252 ر - 309 ر ) در پايان آن با همان افتادگى در آغاز مانند نسخه‌هاى ديگر . اشترن در گفتار خود دربارهء ابن الطيب ( مجلهء مطالعات خاورى وآفريقايى سال 1957 ، 19 : 419 ) وعبد الرحمن بدوي در مجموعهء منطق ومباحث ألفاظ پنداشته‌اند كه اين منطق گزيده‌ايست از تفسير ابن الطيب ودرست نشناخته‌اند . نيز ديباچهء انگليسى كوامىجيكى بر تفسير ايساغوجى فرفوريوس از ابن الطيب ص 15 من اين متن ارزنده را از روى چندين نسخه براي نشر آماده كرده‌ام .
17 - اخوان الصفاء وخلان الوفاء كه در رسائل خود چند كتاب منطقي بروش ارسطاطاليسى آن هم با تعبير خاص خودشان گذارده‌اند . در ترجمهء فارسي آن كه بنام مجمل الحكمة ( ش 1 / 1056 ملك مؤرخ 667 ) است نيز گزيده‌اى از آنها هست .
18 - أبو محمد علي بن أحمد بن سعيد بن حزم بن غالب بن صالح بن خلف بن معدان بن يزيد فارسي اندلسى را هم مىتوان از منطقيان بشمار آورد . أو التقريب لحد المنطق والمدخل اليه بالألفاظ العامة والأمثلة الفقهية دارد كه آن را نزديك 415 ساخته ودر آن مانند فارابى ورازي مثالهاى كلامي وفقهى گذارده ، چنان كه غزالى از آنها پيروى كرده است ، در برابر