المنطق ( ويليه حدود المنطق لابن بهريز ) — الصفحة ١٣٧

نسخه‌بدلهاى منطق ابن مقفع

( 206 ) ا ب : يدفع ، ط : مدفع ( ش 190 و 214 )

( 207 ) در ا « ا » نيست

( 208 ) در ا ب « قد » نيست

( 209 ) ا ب : رفع ، ط : يرفع

( 210 ) در ط « قد » نيست

( 211 ) ب ا : الانسان

( 212 ) در هر سه نسخه : الحكماء

( 213 ) ا ب : التنبيه ، ط : البينة

( 214 ) ش 206 ديده شود

( 215 ) ط : نقول ، ا ب : يقول

( 216 ) ط : عن ، ا ب : على

( 217 ) در ا ب « قد » نيست

( 218 ) ط : مما ، ا ب : ما

( 219 ) در ا ب « كل » نيست

( 220 ) ا : الانسان ، ط : الانس

( 221 ) ب : وإذا كانت الحاشية الأولى لا في شئ من الحمير التي هي الحاشية الآخرة في كل الواسطة

( 222 ) ط : ضرب القرائن ، ا ب ضروب ، ا در اينجا پاره شده و « القرائن » در آن ديده نمىشود ، در ب هم كه رونويس آنست اين واژه ديده نمىشود .

( 223 ) گويا بايد « وجدنا » باشد ، ب : ووجدنا فمنها يا من ، ا هم نزديك به

( آنست ، ط : ووجد ما فيها من

( 224 ) ط : والبينة ، ا ب : والثّلاثة ، در سه جاى ديگر پس از اين در هر سه

( نسخه : النسبة

( 225 ) ط : يستعين ، ا : لتعين ، ب ندارد

( 226 ) در ا ب « قد أتممنا كتاب انولوطيقا » نيست