المنطق ( ويليه حدود المنطق لابن بهريز ) — الصفحة ١٠

سير منطق در سرزمين إيران شهر

بوده وگفته‌اند كه از آن آيين برگشته وبه كيش زردشتى گراييده ودر 571 يا 573 م در گذشته است . أو را شايد نخستين منطقي إيراني بتوان بشمار آورد كه در روزگار ساسانى به فلسفه ومنطق پرداخته وبه زبان فارسي هم در منطق كتاب نوشته است .

من نمىدانم پولس مؤلف « عنصر الموسيقى وما افترقت عليه الفلاسفة من تركيبه ومائيته » ( ترجمهء إسحاق بن حنين ) أو است يا نه ( فهرست فيلمها 1 : 445 - گفتار آمون شيلو آه

Amon Shiloah

در بررسيهاى خاورى إسرائيل سال 1971 ، 1 : 312 ) پيداست كه وى جز يونس كاتب سرايندهء خنياگر دربار وليد دوم ( 125 و 126 ) مىباشد « 1 » بارى أو شرحي بر كتاب عبارت أرسطو به فارسي نوشته است كه سوروس سه‌بخت أسقف قنسرين درگذشتهء 667 آن را از فارسي به سريانى در آورده است . دو نسخه از اين سريانى اكنون در دست هست : يكى شمارهء 4 مجموعهء ر . بجان

R . Bedjan

( ص 124 - 155 ) كه در مقالهء هوناكر

Hoonacker

در مجلهء آسيايى پاريس ( تاريخ 1900 ص 73 ) از آن ياد

( 1 ) تكاچ ص 103 - افنان 47 - موسيقى نامه‌ها ص 34 و 37