اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٦٩
فصل [ 8 ] : ناگزير شدن دشمنان به پذيرش برترى آن حضرت
فصل [ 7 ] : در همين‌باره
فصل [ 7 ] : در همين‌باره
در آنچه ميان مردم رواج دارد و خوى مردمان است ، حبيب از خليل به انسان گزين‌تر و نزديك‌تر است . چنين است كه خداوند ابراهيم عليه السّلام را خليل « 1 » خود گرفت ، امّا به محمّد صلّى اللّه عليه و آله فرمود : ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَ ما قَلى « 2 » ؛ يعنى خداوند تو را دوست دارد . مقتضاى اين عبارت آن است كه خداوند همان‌گونه كه ابراهيم عليه السّلام را خليل خود گرفت محمّد صلّى اللّه عليه و آله را حبيب خويش داشت . گواه اين حقيقت نيز آن است كه خداوند هيچ‌كس را تا او را دوست نداشته باشد و از او پيروى نكند دوست ندارد ، آن‌سان كه فرمود : قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ . « 3 »
فصل [ 8 ] : ناگزير شدن دشمنان به پذيرش برترى آن حضرت
فصل [ 8 ] : ناگزير شدن دشمنان به پذيرش برترى آن حضرت
صاحب كتاب مجد [ ؟ ] در كتاب خويش آورده است : گروهى از زنديقان در سراى مسلمانى گرد آمده بودند . يكى از آنان قرآنى برداشت و به نگريستن در آن و اشك ريختن پرداخت . از او در اين‌باره پرسيدند . گفت : بر آن فرزانه‌مردى اندوهگينم كه روزگار چون اويى را از ميان برده است - و مقصود او پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود . چون در تلاوت خود به آيهء وَ اذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآواكُمْ وَ أَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ « 4 » رسيد آن اندازه گريست كه جامه‌اش تر شد . سپس گفت :
سبحان اللّه ! چقدر عرب‌ها كم سپاس گزاردند ! ابو القاسم صلّى اللّه عليه و آله آنچه را شرط انصاف بود انجام داد . امّا آنان با شكستن دندان‌هايش و خونين كردن صورتش به او پاسخ دادند و حرام او را حلال و حلال او را حرام كردند ، او را راندند ، آهنگ جانش كردند و گفتند : او شاعر « 5 » ،
( 1 ) . اشاره به آيهء 125 سورهء نساء : وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلًا - ت . ( 2 ) . ضحى / 3 : پروردگارت نه تو را واگذاشته و نه تو را دشمن داشته است . ( 3 ) . آل عمران / 31 : بگو : اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد . ( 4 ) . انفال / 26 : و به ياد آوريد هنگامى را كه شما در زمين گروهى اندك و مستضعف بوديد . مىترسيديد مردم شما را بربايند . پس خدا به شما پناه داد و شما را به يارى خود نيرومند گردانيد و از چيزهاى پاك به شما روزى داد باشد كه سپاسگزارى كنيد . ( 5 ) . اشاره به آيهء 5 سورهء انبياء : بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ افْتَراهُ بَلْ هُوَ شاعِرٌ . . . - ت .