اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٤٢
فصل [ 1 ] : نكتههايى در ستايش خداوند
دزدانه و آنچه را در دلها نهان مىدارند مىداند » « 1 » ، « و هيچ برگى فرونمىافتد مگر اينكه آن را مىداند و هيچ دانهاى در تاريكىهاى زمين و هيچ تر و خشكى نيست مگر اينكه در كتابى روشن ثبت است » . « 2 »
احمد بن صبيح گفته است : ستايش خدايى را كه همهء چيزها را بىالگو آفريد ، بىآنكه نقشهاى پيشين باشد پديد ساخت ، كارها را بىرايزن تدبير كرد ، در همهء روزگاران بىپشتيبان حكم راند ، آسمان را به قدرت خويش نگه داشت « 3 » ، به ارادهء خود بنا كرد و سكونتگاه فرشتگانى ساخت كه آنان را براى همجوارى خويش برگزيده و بر فرمانبرى خود سرشته و از نافرمانى خود پيراسته است و آنگاه آنان را ساكنان آسمانها و حاملان عرش خويش و فرستادگان خود به سوى پيامبران گردانده است . « آنان شبانهروز بىآنكه سستى ورزند نيايش مىكنند » . « 4 » همو زمين را براى همهء مردمان گسترانيد ، ميان مردمان روزى را قسمت كرد و قوتى برايشان مقرر داشت . آنان در قبضهء او از اينسو به آن سو شوند و در فرمان تقدير او پيش روند تا آنكه خدا خود وارث زمين و زمينيان شود « 5 » و او بهترين وارثان است . « 6 »
سعيد بن حميد « 7 » گفته است : سپاس خدايى را كه آسمان را با دستان خود آفريد و بلند داشت « 8 » و زمين را به قدرت خود كشيد « 9 » و گسترد و در آن از هر جنبندهاى پراكند و همو خود چون بخواهد بر گردآوردن آنان تواناست .
ابو على بصير « 10 » گفته است : سپاس خدايى را كه تقدير كرد و برابر ساخت ، آفريد و راه
- السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ - ت . ( 1 ) . اقتباس از آيهء 19 سورهء غافر : يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ - م . ( 2 ) . اقتباس از آيهء 59 سورهء انعام : وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ - م . ( 3 ) . اشاره به آيهء 65 سورهء حج : وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ - م . ( 4 ) . اقتباس از آيهء 20 سورهء انبياء : يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لا يَفْتُرُونَ - م . ( 5 ) . اشاره به آيهء 40 سورهء مريم : إِنَّا نَحْنُ نَرِثُ الْأَرْضَ وَ مَنْ عَلَيْها وَ إِلَيْنا يُرْجَعُونَ - م . ( 6 ) . اشاره به آيهء 89 سورهء انبياء : وَ أَنْتَ خَيْرُ الْوارِثِينَ - م . ( 7 ) . نام كامل او ابو عثمان سعيد بن حميد بن سعيد است . متكلمى درستگوى بود و كتابها و رسالهها داشت . در روزگار مستعين عهدهدار ديوان رسائل شد و به سال 257 ق . درگذشت . بنگريد به : الفهرست ، ص 185 - ت . ( 8 ) . اشاره به آيهء 47 سورهء ذاريات : وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ - ت . ( 9 ) . اشاره به آيهء 30 سورهء نازعات : وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها - ت . ( 10 ) . ابو على بصير شاعرى بليغ و بديههگو بود . او و ابو العيناء همديگر را هجو مىكردند و با همديگر مكاتباتى