اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٤٤٦

فصل [ 3 ] : دعاهايى ديگر

إِصْراً كَما حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا « 1 » .

دعا هنگام خطور انديشه‌هاى ناصواب و شنيدن سخن بدعتگذاران : رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ « 2 » .

دعا هنگام سختى : رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ « 3 » .

دعا هنگام وسوسه : رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ * وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ « 4 » .

دعا به هنگام ياد كردن از پدر و مادر : رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ « 5 » .

دعا هنگام نگريستن در آينه : « الحمد للّه الّذى خلقنى فأحسن خلقى و صوّرني فأحسن صورتي فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ « 6 » .

دعا در آغاز و پايان روز : فالِقُ الْإِصْباحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ « 7 » ، فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ * وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ « 8 » .

دعا در هنگام ديدن گرفتاران : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنا عَلى كَثِيرٍ مِنْ عِبادِهِ الْمُؤْمِنِينَ « 9 » .

( 1 ) . بقره / 286 : پروردگارا ، اگر فراموش كرديم يا به خطا رفتيم بر ما مگير ، پروردگارا هيچ بار گرانى بر دوش ما مگذار ، همچنان‌كه بر دوش كسانى كه پيش از ما بودند نهادى . ( 2 ) . آل عمران / 8 : پروردگارا ، پس از آن‌كه ما را هدايت كردى دل‌هايمان را دستخوش انحراف مگردان و از جانب خود رحمتى بر ما ارزانى دار كه تو خود بخشايشگرى . ( 3 ) . دخان / 12 : پروردگارا ، اين عذاب را از ما دفع كن كه ما ايمان داريم . ( 4 ) . مؤمنون / 97 و 98 : پروردگارا ، از وسوسه‌هاى شيطان‌ها به تو پناه مىبرم . و پروردگارا ، از اين‌كه آن‌ها به پيش من حاضر شوند به تو پناه مىبرم . ( 5 ) . نوح / 28 : پروردگارا ، بر من و پدر و مادرم و هر مؤمنى كه در سرايم درآيد و بر مردان و زنان با ايمان ببخشاى . ( 6 ) . مؤمنون / 14 : آفرين باد بر خدا كه بهترين آفرينندگان است . ( 7 ) . انعام / 96 : شكافندهء صبح است و شب را براى آرامش و خورشيد و ماه را وسيلهء حساب قرار داده . اين اندازه‌گيرى آن تواناى داناست . ( 8 ) . روم / 17 و 18 : پس خدا را تسبيح گوييد ، آن‌گاه كه به عصر درمىآييد و آن‌گاه كه به صبح درمىشويد و ستايش از آن اوست در آسمان‌ها و زمين و شامگاهان و وقتى كه به نيمروز مىرسيد . ( 9 ) . نمل / 15 : ستايش خدايى را كه ما را بر بسيارى از بندگان با ايمانش برترى داده است .