اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٣

فصل [ 14 ] : طباق

و دمّعت السماء بمايندى الث * رى و يبل اذيال النسيم « 1 »

همچنين گفته است « 2 » :

لست ادرى اهم تماثيل صفر * و نحاس مجوف او رخام

فكأنى اقرأ به حرف ابى عمرو * و على القوم سورة الانعام « 3 »

شاعرى ديگر در توصيف جبه‌اى گفته است « 4 » :

دبّ فيها البلى فلانت و رقت * فهى تقرأ اذا السماء انشقت « 5 »

شاعرى ديگر در مضمونى ديگر گفته است :

الا يا ايها الامر ال * لذى الهم به برّح

اذا ضاق بك الامر * ففكّر فى الم نشرح

فان العسر مقرون * بيسرين فلا تبرح « 6 »

ابو العباس مصيصى دربارهء پيشوايى سبك‌مغز گفته است :

اذا قرأ العاديات فى رجب * لم يفن آياتها الى رجب

هذا و ما يستطيع فى سنة * يختم تبت يدا ابى لهب « 7 »

( 1 ) . اى دوست ، دختر آن بزرگوار را به نزد همتايى بزرگوار از ميان ما بفرست ، به ويژه آن هنگام كه باد مىوزد و پاره‌هاى ابرها را به همديگر مىآورد . نعمتى كه در ميانتان مانده است و شما را به خود مشغول داشته است و نيز به آن‌كه از شما دربارهء آن نعمت خواهند پرسيد . آن‌سان كه وصى چون بر مال يتيم چنگ افكند بىآن‌كه اندوهگين باشد مىگريد و آسمان اشك فرومىريزد و باران زمين را تر مىكند و دامن نسيم را نيز رطوبت مىبخشد . ( 2 ) . ابيات از قصيده‌اى بلند است كه شاعر در وصف عضد الدوله گفته است . بنگريد به : ديوان ابن الحجاج ، ورقه 28 - ت . ( 3 ) . نمىدانم آيا آنان پيكره‌هايى درون تهى از روى يا مس يا از سنگ هستند ! گويى من سخن ابن عمرو و سورهء انعام را بر اين مردمان مىخوانم . ( 4 ) . اين بيت در خاص الخاص ( ص 66 ) به ابن مجاهد نسبت داده شده است . شعر را همچنين بنگريد در : اللطف و اللطائف ، ص 51 - ت . ( 5 ) . فرسودگى در آن دويده و نازك شده است و اينك آيهء إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ را مىخواند . ( 6 ) . اى فرمانروايى كه اندوه و انديشه او را در ميان گرفته است . چون كار بر تو تنگ آيد به الم نشرح بينديش ؛ چراكه هر دشوارىاى با دو گشايش همراه است ؛ پس استوار باش . ( 7 ) . چون خواندن سورهء عاديات را در ماه رجب آغاز كند تا رجبى ديگر نمىتواند آيات آن را به پايان برد .