اقتباس از قرآن كريم ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٤

فصل [ 7 ] : ستايش

فصل [ 7 ] : ستايش

فصل [ 7 ] : ستايش

مؤلف گويد : داوود بن على بن عبد اللّه بن عباس در مكه خطبه‌اى نيكو خواند و در پايان ، اين شعر را بر زبان آورد :

الا ايّها السائلى عن قريش * و ما جاهل الامر كالعالم « 1 »

قريش خيار بنى آدم * و خير قريش بنو هاشم

سقاة الحجيج و اهل الكتاب * و رهط النبى ابى القاسم « 2 »

ابو العتاهيه دربارهء مهدى عباسى گفته است « 3 » :

اتته الخلافة منقادة * اليه تجرر اذيالها

فلم تك تصلح الا له * و لم يك يصلح الا لها

و لو رامها احد غيره * لزلزلت الارض زلزالها « 4 »

منصور نمرى دربارهء هارون چنين گفته است « 5 » :

يا ابن الائمة من بعد النبى و يا اب * ن الاوصياء اقر الناس او دفعوا

ذرية بعضها من بعض اصطنعت * فالحق ما نطقوا و الدين ما نزعوا « 6 »


- همين بيت نيز به آيه‌هاى 3 و 4 سورهء قريش اشاره كرده است : فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هذَا الْبَيْتِ * الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَ آمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ . سرانجام در بيت دوم نيز به آيهء 4 سورهء احزاب اشاره كرده است : ما جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ - ت . ( 1 ) . بيت اشاره است به آيهء 9 سورهء زمر : هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ - م . ( 2 ) . اى آن‌كه دربارهء قريش از من مىپرسى ! آن‌كه نمىداند همانند آن كس نيست كه مسأله را مىداند . قريش نيكوترين آدميزادگان است و برترين قريش نيز بنى هاشم . آب‌رسانان حاجيان و صاحبان كتاب ، تيره و تبار پيامبر ابو القاسم صلّى اللّه عليه و إله . ( 3 ) . ابيات را بنگريد در : ديوان ابى العتاهية ، به تحقيق شكرى فيصل ، ق 197 ، ص 612 - ت . ( 4 ) . خلافت فرمانبرانه و در حالى كه دامن خويش بر زمين مىكشيد نزد او آمد . نه خلافت جز او را برمىتافت و نه او جز خلافت را ، اگر كسى ديگر جز او آهنگ آن مىكرد زمين به سختى مىلرزيد . شاعر در بيت آخر شعر خود به آيهء آغازين سورهء زلزله اشاره كرده است : إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها - ت . ( 5 ) . دو بيت حاضر را كه بخشى از يك قصيدهء بلند است بنگريد در : شعر منصور النمرى ، ص 103 ، ق 24 - ت . ( 6 ) . اى زادهء پيشوايان پس از پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و اى پسر اوصيا ، خواه مردم اعتراف كنند و خواه نپذيرند . نسلى كه همه از همديگرند . حق آن چيزى است كه از آن سخن گويند و دين آن چيزى است كه بدان گروند . شاعر در بيت دوم آيهء 34 سورهء آل عمران ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ را تضمين كرده است - ت .